Pirasalipuding Sana, 7 yıllık tecrübeli bir anne olarak şöyle demek istiyorum: Aşağı yukarı posta yazılanlarla normal gelişim basamaklarını fark ettim. Aynı yaştaki anneler aynı şeylerden muzdarip. “Ha şöyle olur, falanca yaşta çok uyum sağlandı” dendiği zaman, burada araya mizaç giriyor. Mizacı daha kolay olan bebek, süreci daha rahat atlatıyor. Ya da annenin psikolojisi iyi ise, destekçisi varsa ve karışan yoksa süreç daha kolay ilerliyor.
Gelişimde belli basamaklar var. Mesela bir buçuk yaşında, iki yaşında bir çocuk hâlâ memeye bağlıdır. Freud buna oral dönem diyor. Bir annemiz, etkinliklerin hoşuna gitmediğinden bahsetmiş; yanında durunca 10 dakika yapıyor demiş. Zaten iki–iki buçuk yaşındaki çocukların dikkat süresi, yetişkinle birlikte 10 dakikaya çıkarılabiliyor. Yani henüz tek başına bir şeyler yapmak için küçükler. Hani çocuğa göre değişir ama 3 ya da 4 yaşlarında ufaktan bir şeyler yapabiliyorlar. Az önce de dediğim gibi, burada biraz da mizaç devreye giriyor.
Mesela bir anne, bir buçuk yaşındaki çocuğunun yemeyi reddettiğinden bahsetmiş. Özellikle 15 ile 18–19 ay arası büyük bir yeme reddi oluyor; tabii bu uzayabiliyor. Kuramcılar, bunları gelişimde görülebilecek durumlar olarak adlandırıyor. Yaşananlara mizacı kolay çocuklar daha kolay adapte oluyor, ama gerekirse daha zor olan zor adapte olabiliyor.
Çevrenin etkisini de göz ardı edemeyiz yani çocuklar gelişirken çevre ve çevredekilerin tutumu da önemli.
Tabii şöyle bir durum var: Çoğu anne destekçisi olduğu için bir şeylerin daha çabuk bitmesini istiyor. Kimisinin birden fazla çocuğu var, yine aynı şekilde bir şeylerin daha çabuk bitmesini istiyor. Ama genel olarak küçük yaşta yapılan etkinliklerin çoğu, hareket gerektiren aktivitelerle geçiyor. Yani hepsi normal. Aslında çocukların sağlıklı gelişmesi için de günde en az 3 saat hareketli aktivite yapmasını bekliyorlar oyun çocukluğu dönemindeki çocuklar için.
Ben 2 bir saniye etkinlik yapmayacak bir çocuğa sahiptim o zaman. Etkinliğe 5 yaşında başladı. Bu da, daha zor bir mizaca sahip bir çocuğum olduğunu gösteriyor. Dikkat dağınıklığı da, bir insanın daha fazla zorlanmasının nedenlerinden biri.
