Bir ben mi çok duygusalım ya da hemen bir şeye çok çabuk sinirleniyorum artık tahammülüm yok gibi çok yoruluyorum eş desteği görmek istiyorum fazla düşünüyorum herşeyi kafama takıyorum söylediği bir cümle hemen zoruma gidiyor lohusalıktan mı bilmiyorum ama ben 2 çocuklu hayata sanki zor alışacak gibiyim hasta olmaktan korkuyorum çok fazla üzülüyorum herşeye ağlıyorum geceleri uyuyamıyorum gibi niye böyle oldum anlamıyorum bu aralar eşimle aram bozuk ondan mı bir yandan 2 yaşında kızım var hasta hiç bişey yemiyor içmiyor onu düşünüyorum bir yandan bebeğim daha 25 günlük emziriyorum geceleri sürekli uyan emzir sürekli uyku bölünmesi var tabi ki yani diyeceğim şu bana biraz moral motivasyon verin ne yapmam gerekiyor nasıl kendime gelebilirim hiç iyi değilim gerçekten bunalımdayım sanki içim ferah olsun biraz