ssbkerem 5. ayda başladım. Eşimle ortak bakıyoruz, o gece nöbetçi ben gündüz çalışıyorum bu sayede dengeliyoruz. Benim ihtiyacım yoktu kendi istediğimle başladım çünkü evde psikolojik olarak çok yıpranmıştım. Çalışmaya alışık ve seven bir insanım, sürekli evde olmak bana göre değilmiş. İşe başlayınca rahatladım, oğlumda psikolojisi daha iyi bir anneye sahip oldu. Yorucu mu derseniz çok yorucu ama rutinlerimiz var, örneğin sabah birlikte kahvaltı yapıyoruz, öğlen yemeğini de akşamdan hazırlayıp dolaba koyuyorum, işten gelince de birlikte bir saat dışarı çıkıyoruz ya da akşam yemeğinden sonra. Bir şekilde düzen oturttuk, ben mutluyum bu şekilde. İlk zamanlar zor olabilir ama zamanla alışıyorsunuz. İmkanı olan annenin de çalışmasını tavsiye ederim.