Doğduğundan beri her yolu, yöntemi denedim. Ya uyuyan çocuğa sahipsindir ya da değilsindir. Benimki tamamen uykuya alerjik bir çocuk, asabım bozuluyor. Uyku rutini, eğitimi, vay efendim co-sleeping her şeyi denedim, yok yok yok! Her zaman her uyutuşum en az 2 saat sürüyor. Öğle uykusunu zaten 21 aylıkken bıraktı, zorla uyutuyordum.
Hani bazen çocuklar oto koltukta, ne bileyim bebek arabasında falan uyuyakalıyor ya biz bunu eşimle hiç yaşamadık, hiç görmedik. Hayatımdan çalınan, sırf uyutmaya harcadığım en az 760 saat var. Deli olmamak elde değil.
Velev ki diyelim 2 saatte uyuttum, şanslıysam o da, bu sefer de gece uyanıyor, ben acıktım diye tutturuyor, aç olması imkansız, tamamen uykudan kalkmak için bahane üretiyor. Sabah işe gidiyorum, bazen 2-3 saat uyku ile.
Kreşe başladı, orada da tek uyumayan benim kızım. Öğretmeni ne yapsam uyumuyor, ben de artık vazgeçtim dedi.
Uyku anları bende travma oldu artık. Uyku saati geldi mi kanım çekiliyor. Bütün gün harikayız, mükemmel anlaşıyoruz, iyi ki annesiyim diyorum ama geceleri bana cinnet geçirttiriyor.
Bu ne zaman geçecek, düzelecek nolur bir şey diyin.