yohh_yavv her şeyi ayarlamışsınız, bence daha fazla üzülüp kendinizi yıpratmayın. Benim kedim de bir yaşındaydı, kızım altı aylık. Ona yeterince zaman ayıramadım, kızımı uyuttuğumda beşiğine atlıyordu, ne zaman kızım bir yere otursa onun yerine geçmek istiyordu. Ben de çok sıkıştığımda öfkeleniyordum ve onun psikolojisini daha çok bozmaktan korkarak annemlere emanet ettim. Şimdi onlar bakıyor, benden uzaktalar. Ben de üzüldüm ağladım ama sahiplendirsem de burda oldugundan daha mutlu olacak diye düşünüyordum. Kendimi öyle teselli ettim şimdi ikimiz de alıştık.