Bizde aşağı yukarı aynı durumdayız..Oğlum 3,5 yaşında çevremizde çok akranı yok diye yarım gün kreşe verdim.Gayet iyi gidiyordu aslında son üç haftadır öğretmeni sürekli sebepsiz şekilde ağladığını söylüyor..İkinci kez yine bugün aradı öğretmenimiz.Biri oyuncağını alsa,bahçede biri birşey söylese sebepli sebepsiz ağladığını söylüyor.Öğretmeni ile birlikte gayet güzel vakit geçiriyormuş fakat arkadaşlar dahil olunca sorun yaşıyormuş bilemiyorum canım sıkıldı benimde..Yani yaşları küçük neye nasıl müdahale edilir bilmiyorum.Duygularını düzenlemekte sorun yaşıyorlar bence çünkü tek çocuk ve çevresiz bir çocuk olunca mücadele yok,ittiren kaktıran vs yok.Oyuncak hep orda duruyor..Okulda öyle değil.Neye nasıl tepki vereceklerni bilmiyorlar,çekiniyorlar..İkinciye aranınca iyice canım sıkıldı yani ne yapayım ki biraz daha devam ederse bir uzmandan destek alırız dedim.Uzmana da gitsek bunun için yine akranlarıyla vakit geçirsin diyecek yani,bizde bunun için kreşe gönderdik 🤷🏼♀️Belki de çok anlam yüklememek gerek çocuktur alışır mı demek gerek bilmiyorum..Çünkü sorunun çözümü sorunun kaynağında😐Uzaklaştırmak işe yaramaz bunu aşmak için yine bu ortama ihtiyaç var..