İki güne kadar çocuk sahibi olmak istemezken bikaç gündür minik bir bebek istiyorum doya koklamak, sarılmak… Acaba mutsuz bi evlilikten çocuğa mı sığındım, ya da sevmeyi sevilmeyi canımdan bi parçada mı buldum ya da çok mu sevgisiz kaldım? Oğlumu çok seviyorum yani canını ver dese veririm artık bu insanların gözüne batıyor, her dediğini yapan anne, kendini paspas eden anne, aşırı yüz veren anne diye yaftalanıyorum. Çok ilgi verdiğimi söylüyorlar. Bu psikolojimr anlam veremedim, annelik damarlarım neden bu kadar kabardı anlamıyorum, belki de oğlumu tam anlamıyla istediğim gibi yetiştiremedim diye…