Dün, 21 aylık oğlumu oyun alanına göturdum. Her zaman gittigimiz cokta memnun oldugumuz mekan. Ben orda isim yazıdırırken bir annede ödeme için kasaya gelmisti allah sabır versin zehir oldu gunumuz dedi bende heralde kendi cocugu durmadi ondandir dedim o anın şokuyla kadınada diyemedim ne alaka niye boyle dediniz diye. Neyse oyun alanina gittik 10dk gecmedi 3 yaşlarinda bir çocuk ordaki butun cocuklarin gercekten burnundan getirdi benim oğlanda dahil saçma sapan hareketler şımarmalar oynayan cocukalrin uzerine atlama oyunlarini bozma en ben ve bir kadın vardi dayanamadik annesini aramaya calistik bir baktim kadin bekleme salonunda oturuyor çay iciyor elindede telefon hic orda yasanan gurultuyu vs umursamiyorda. Gorevliden rica ettik kadıni uyarmasi konusunda belki cocugunu sakinlestirir rahat bir ortam olur diye ama nerde gorevli gitti durumu anlatti kadim sadece kalkti goz ucuyla iceriye dogru bakti sorun goremiyorum oynuyor iste dedi. En son gorevlide pes etti yanimiza geldi rica etti bizden sadece 20dksi kaldi idare edelim yoksa ben cikartirsam kadın dahada buyuk rezillik yapicak mekandaki herkesin huzuru bozulcak diye tamam dedik allahtan suresi doldu aldi gitti uzatmadida. Yani demek istedigim şu acaba bizler çocukalari egitmek yerine önce kendi anne babaligimizi mi bir egitsek daha tam anlamiyla kendi egitememis insan birde cocuk egiticek yanlis mi dusunuyorum sizce ? Bu kada rrahatlik.umursamamazlik nedir ya ? Umarim o kişi burdadir ve bunlari okuyaraktan kendine bir ders cikarir bir dahada oyle bir ortamda cocuguna sahip cikar.