Şiddete karşı şiddet

Dondurmalikahve

Birçoğunuz biliyorsunuz ki burada en çok açılan konulardan biri akran zorbalığı. Peki gerçekten çocuğumuzu zorbalığa maruz kaldığında ne yapacağımızı biliyor muyuz? Ya da hangi yaşta bir çocuğun davranışı zorbalık olarak adlandırılır?

Maalesef birçok anne, zorbalık karşısında çocuğun ne yapacağını bilemiyor. Daha 2 yaşındaki bir çocuğa “Sana vurulursa sen de vur” deniyor. Ama böyle yaparak çocuklarımızı aslında daha çok şiddete maruz bırakıyoruz.

Bazıları “Senin çocuğun hiç zorbalığa maruz kalmadı, sorun yaşamıyor” diyebilir. Hayır. Ben, akran zorbalığı yaşamış bir çocuğun annesi olarak yazıyorum. Benimle aynı düşünen insan sayısı çok az. Şiddete karşı “Sen de vur” denilen yazıları gördükçe üzülüyorum. Çünkü şiddeti şiddetle çözmeye kalkarsak bunun sonu gelmez, akran zorbalığı da böyle uzar gider.

İlkokula başladığında çocuğumun okulda zorbalığa maruz kalması durumunda da “Sen de ona yap” demedim. Çünkü bu davranış pekişirse, kavga büyüyebilir, yaralanabilir veya daha kötü sonuçlar doğabilir. İnsanların konuşma aracı dili varken, neden elimizi kolumuzu kullanalım?

Çok küçük yaşlardaki çocuklar artık şiddet gösterebiliyor. Ama ona gösterilene karşı aynı şekilde davranmak, şiddeti uzatır ve ileride daha ciddi sonuçlara yol açabilir. Yaşı biraz daha büyük bir çocuk, sadece “Ben bunu şiddetle çözebilirim” diye davranırsa, ileri yıllarda çok ciddi zararlara neden olabilir.

Bazı kişiler, 1–3 yaşındaki bir çocuğun vurmasını zorbalık sanıyor. Bu gelişimdeki bir süreçtir; ama yanlış olduğu söylenmeli ve engellenmelidir. Örnek vermek gerekirse: 2 yaşındaki bir çocuk parktayken başka bir çocuğa vuruyor. Vuran çocuğun annesi özür dilediğinde bile bazı anneler kızıyor. Oysa çocuk uyarılmış; tekrar edilmemesi öğretilmeli.

Zorbalığa maruz kalan çocuk ne demeli, ne yapmalı? Bunların araştırılması gerekiyor. Çocuk karşısındakine net bir şekilde konuşabilir; okuldaysa öğretmene şikayette bulunabilir. Öğretmeni ilgilenmiyorsa ailesine söyleyebilir, ailesi de idareye başvurabilir.

Ben sürekli olarak oğluma şunu söyledim:

“Kendini savun, sana vuramazlar.”

“Yapamazsın, seni öğretmene söylerim.”

Yüksek sesle söylemesini istedim. Öğretmenine sürekli hatırlattım ve okulun rehberlik öğretmeniyle konuşmasını sağladım.

Çok şiddet gösteren bir çocuğa şiddetle karşılık vermek çözüm değildir. Eğer bir çocuk ileride sürekli şiddet gösteriyorsa, özel destek alması gerekir. Son çare olarak zorbalığa maruz kalan çocuğun başka bir okula veya farklı bir ortama yönlendirilmesi gerekebilir.

Elimizin altında artık teknoloji var. Bu araçları da doğru kullanarak, çocuklarımızı koruyabilir ve şiddetin önüne geçebiliriz. Kimse konuşmayı bilmedikçe, birisi sesini çıkarmadıkça, akran zorbalığı bitmez; aksine çoğalır.

Bu yazdıklarımın birçok kişi tarafından dikkate alınacağını sanmıyorum, ama en azından okunduğunda “Evet, doğru söylüyor bu annemiz” denmesini umuyorum.

Noname21

Dondurmalikahve aslında haklısın ama keşke öğretmenler bu konuda yeterince ilgili olsalar Emin olun çoğunun dünyadan haberi yok benim kızımda yasadı önce sözel ile başladı karışmak istemedim yüksek sesle sesini çıkart öğretmenine hemen söyle dedim iki üç hafta bu böyle gitti bana göre basit şeylerdi çünkü
Sonra jimnastik dersinde kasti olarak itip düşürmüş öğretmenin yine dünyadan haberi yok
Okulla görüştüm biraz sert olay çıkardım sözel olanlardan da haberleri yok 17 kişilik sınıfta iki öğretmenler hiç kuşak vermemişler ne konuşuyor bu cocuklar diye
Jimnastik öğretmeni olmadı öyle bir şey diyor dedim size mi inanacağım kendi çocuğuma mı okullarda pek umursamıyor çünkü öğretmenlik ayakaltında bir meslek oldu artık çalışma koşulları maaş olarak onlarda cocuk oyalıyor okulda dert etmiyorlar sorunları

3kedili2bebekli

Dondurmalikahve sırf bu yüzden bebelerimi kreşe veremiyorum yarım gün kreş düşünüyorum ama benim bebeklerim çok narin arkadaş ortamlari var ben şiddet görünce elleriyle iterek uzaklaştırıp anne diye seslenmelerini öğrettim bu cok işe yarıyor ama arkadaş ortamında 5 bebek 4 anne gözetiminde zaten çok az olayla karşılaşırken kreşte bu böyle olmayacak soruyorum aksi öğrenciniz var mı diye çocuk bunlar oluyor diyorlar ama ben neden çocuğumu bile bile canını acitacagi yere göndereyim ki sırf bu yüzden görüşmeyi kestigim arkadaslarim var hayır şunu da sorguluyorum biz 4 yaşıt bebeği bir araya getirip bir kere bile sorun yasamazken bir arkadasimizin bebeği ısrarla vuruyor ısırıyor saç çekiyor ister istemez bunu da sorguluyorum artık

BuzluKahve

Dondurmalikahve her cümlenize katılıyorum. Akran zorbalığı olayının da küçük yaşlarda fazla abartıldığını düşünüyorum.
Oğlum kreşe gidiyor. Bir çocuk var sınıfında, vuruyor arkadaşlarına. Bu düzeltilmesi, eğitilmesi gereken bir davranış bozukluğu. Akran zorblığı bu değil.
Ama diğer yandan mesela bir kız var, diğerlerinden oldukça iri, onlar gibi süslü de değil. Sınıftaki diğer 3 kız onu asla oyunlara almıyor. Konuşmuyor. Yanında bile oturmak istemiyorlar. İşte bu akran zorbalığı maalesef.

[silindi]

Dondurmalikahve yine çok faydalı bir başlık emeğinize hayranım 🌸 bebeğim henüz küçük ama bu konular bazen beni çok düşündürüyor. Çocuğumun zorbalanmaya maruz kalmasından korktuğum kadar zorba bir çocuk olmasından da korkuyorum. Postunuz daha fazla ilgiyi hakediyordu, burda çoğu faydalı postun kaderi görmezden gelinmek.

Dondurmalikahve

Noname21
Ben olayı şu açıdan düşünüyorum ben çocuğuma desem ki sana vurana sen de vur şimdi sadece sorunun artık şiddetle çözüleceğini sanacak. Tabii şu da vardır insan fıtratında çok zorda kalır kendini savunmak için bir şeyler yapar, ama ben çocuğa sürekli sana bir vurulursa 10 tane vur dersem bu olmaz.
Biliyorum okullardaki durumları da tabii ki çocuklarımızı biz savunacağız idareye gideceğiz dava bile açılabilir bu konuda. Şu boyutu da var işin diyelim ki parktalar ve altı buçuk yaşındaki oğlumun önüne 2 yaşında bir tane çocuk çıktı eğer vurmayı çok pekiştirmiş olsaydı önüme geçti diye vurabilirdi çünkü ben parklarda bunları gördüm, ya da daha büyük bir çocuk gelip zorbalık yapsaydı eğer zorbalık yapan çocuğa benim oğlum vurmuş olsaydı belki daha kötü sonuçlar olabilirdi ya da o vurmayı büyük çocuğa gösteremiyor çünkü baktı ondan uzun belki de daha iri bir çocuk bu sefer ne yapacağını bilemediği için uzunca bir süre bir çocuğun zorbalığına maruz kalabilir bu tür şeyler yaşanıyor maalesef. Dediğim gibi okulun uğraşmadığı yerde biz uğraşacağız ama sorunu çocukların kendisine bırakmayacağız yani sorun çözmeleri de gerek ama bizim de yardımcı olmamız gerek.

Dondurmalikahve

3kedili2bebekli
Bazen şu durum oluyor sanki çocuk onun değilmiş gibi davranıyorlar. Ben öyle olduğu zaman hiç çekinmiyordum diğer çocuğa güzelce söylüyordum tabii çocuk küçük yaş grubu içindi bu olmazsa oğlumu uzaklaştırıyordum. Şimdi de ne olursa olsun kesinlikle öğretmenine söyle gerekirse nöbetçi öğretmene söyle eve gelince bana söyle, kendini savun konuş diyorum tabi büyük biri ise ordan uzaklaş direkt öğretmene de diyorum.

Dondurmalikahve

BuzluKahve
Evet bahsettiğiniz durum zorbalık. Bunun da büyük çoğunlukla ebeveynlerden olduğunu düşünüyorum. Ya bir çocuğu eleştirip arkadaş olmalarını istemiyorlar ya da kendileri konuşurken bir insanın dış görünüşünden bahsedip onunla arkadaş olmak istemiyorlar ya da kendilerini beğenmiyorlar ben çok çirkinim diyorlar ve çocuk bunu duyuyor demek ki çok özür dileyerek söylüyorum burayı kiloluysa çirkindir biz çirkin bir çocuk da arkadaş olmak istemeyiz diye düşünebiliyorlar. Ve çocuk sessizse daha çok zorbalanıyor.

Dondurmalikahve

[silindi]
Teşekkür ederim insan yetiştiriyoruz emek vermek gerek 🥰

3kedili2bebekli

Dondurmalikahve çok zor cidden inşallah koruyabiliriz gerçek şekilde ogretebiliriz öyle korkuyorum ki birinden bu davranışı öğrenecekler diye yada kendilerini savunamayacak pasif kalacaklar diye şimdi benimkiler küçük ama büyüyünce çocuk bunlar sonuçta vurana o da vurarak karşılık verse gerçekten üzülürüm yani çok karmaşık

NewMomm1

Dondurmalikahve yazdığınız her şey a dan z ye kadar çok doğru ancak akran zorbalığı artık zorbalıkla sınırlı kalmayı geçti ölümler ile sonuçlanacak boyuta geldi. Çocuğa karşı tarafa şiddet gösterme derken kendisini de nasıl savunması gerektiğini öğretmek lazım. Öğretmene söylemek evet doğru olan ama ne yazık ki parmağı kopan çocuğa dahi ders içerisinde olduğu için müdahale etmeyen, çocukları koruması gerekirken bizzat şiddeti kendi yaşatan öğretmenler de var. Bana kalırsa çocuğunuz kız veya erkek fark etmeksizin kendini savunabileceği kurslara yönlendirmek. Bir diğer aşama ise kendini savunması gerektiği yerlerde yalnızca bunları kullanabilmesi. Yani öğrendiklerini kavga için değil de kendini korumak için olduğunu öğretmek.

Dondurmalikahve

NewMomm1
Savunma sporunu bende destekliyorum zaten savunma sporu adı üstünde kavga veya vurmakla eş değer değil aslında. Aslında tam da bu yüzden vurmak değil, spor şart. Hiçbir şey bilmeden aynı karşılığı veren çocuk Allah korusun belki de daha büyük zararı uğrayabilir.

Dondurmalikahve

3kedili2bebekli
En iyisi savunma sporlarına yönlendirmek spor sayesinde özgüvenleri yerine gelir hem ne yapacağını bilirler hem de kendilerini çok rahat savunurlar artı disiplin de sağlanmış olur.