uhnnkapici kotu demeyelim de deneyim oldu diyeceğim hikayemi anlatayım.
Bebeğim ilk dogdugunda sütüm gelmemiş hemşire var dedi ama 2 gün çocuk aç kaldi ardından sarılık oldu. Kardeşimle beraber mememi sağarak sutu getirdik. 3 ay emdi ama hem stres, hem kendime bakamama hemde disari ozellikle koca tarafı faktörü lohusa depresyonuna soktugu icin sütüm azaldı ve meme reddi oldu. Oğlumda yapi itibari ile cok inatçı çocuk istemediği şeyi kimse ikna edemez, 2 yaşında hala oyle. 1 ay sütüm gelmeye devam etti az geldi ama istemedi kesinlikle en son sutum kesildi. Mama vermeye başladım doktor hipp önerdi ama asla severek içmiyordu kendini aç bırakmaya basladi. Mama değiştirdim sma aldım onu sevdi. 5 aylıkken ek gıdaya başladım mamayi daha azalttım 1 yaşına doğru bayagi azalttım zaten normal yemeğe daha istekliydi. Doktoru da 1 yaşından sonra Mama vermene gerek yok vitaminli duzgun besle yeter dedi. Özel yemek yapmana da gerek yok sizinle aynı yemeği yesin dedi gece beslenmesini de kestim 1 yastan sonra bizimle ayni sofraya oturup yemek yemeye basladi biz ne yersek onu yedi. 2 yasinda su an demir eksikligi dışında sorun olmadi su an ilaç kullaniyor. Bir çocuğum daha olsa bu kadar strese kendimi sokmam çünkü bebek zorlugu geçici oluyormuş. Kaynanamlar bana hayatin bitti ömrün boyunca böyle olacaksın dedi ama oyle olmadi. Emzirmekten nefret ettim yalan yok ama aslında cok kıymetli birseymis. Bunun zorbalığını bazen yaşıyorum.