Çok normal canım inan benimkisi de öyleydi hem de sırf gece uykusu değil gündüz bile sallar sallar ayakta uyuturdum, sallamadığımda da sürekli uyanır ağlardı. Emzirirdim gazını alırdım evde bebek arabasıyla tur atardık sürekli sürekli ama susmazdı asla. Artık zombi gibi dolaşıyordum. Mahvolmuştum. Evimin işleri yığınlaydı ama saç baş dağılmış uykuya hasret kendimden geçmiştim resmen. Bazı bebekler çok kolay bazısı ise imtihan resmen. Büyüdükçe yavaş yavaş oturdu ama hiç kolay olmadı. Ömrümden ömür gitti. Zamanla sizin de oturacak uyuduğunuz saatler artacak ama o zamana kadar psikoloji kalmıyor seni öyle anlıyorum ki… Ben kaç kez bebeğimin yataktan düşmesine sebep oldum sırf uyuyakaldım diye. Çünkü asla uyutmuyordu ayakta uyuyordum ve küçücük olmasına rağmen dönüp dönüp kendisini yataktan atıyordu. Siz sadece bunlara dikkat edin ve uyku eğitimi verenler oluyor onlara bir bakın derim. Ben almadım ama bazısında çok işe yaramış. Bir de başkası varsa yakınlarınızda destek almaktan asla çekinmeyin. Gelsinler biraz ilgilensinler uyuyun dinlenin. Ben bunu yapmadım çocuğuma bnden iyi kim bakabilir ki dedim ailem de uzaktalar gerçi ama eşimin tarafına da pek güvenemedim, yine de diyorum o kadar kasmaya gerek yokmuş.