Hanımlar merhaba sizlerden akıl almak istiyorum.. Oğlum 3.5 yaş. Hep bana düşkün bi çocuktu ama sevdikleriyle istediği şeyleri yapamıcak kadar değildi. Dedesiyle kalıp saatlerce oynardı şimdi asla istemiyor anca ben bulunucam çevresinde. Keza eşimle parka bile çıkmıyor direk ne teklif edersek ‘anne nerde durucak’ diyor hemen ağlamaklı. Ailede akranı yok hep yetişkinlerle bulundu. Ne yaparsam onunla yaptım severel gezdim onunla hiç şikayetçi olmadım hala öyle ama bu durum çok yorucu olmaya başladı. 1 aydır bi anaokuluna yazdırdım waldorf temelli oyun sadece, akranlarıyla olabilsin diye yarım gün. Oryantasyonumuz bitti Ama benden ayrışmakta çok zorlanıyor. Okula zor götürüyorum😢 içerde sakinleşiyormuş çıkışta genel olarak iyide oluyor ama bu süreç beni çok yordu. Sürekli ağlayarak gitmek, gitgide daha da düştü bana evde tuvalette bile kapı önünde beklemeye başladı. Üzülüyorum bu durum geçici midir çok etkiliyo onunda hayatını hiçbir şey yapamıyor 🥺