ipek200_ öncelikle ağzınızdan çıkan her cümleye dikkat etmelisiniz. Çünkü “herkes anne olmamalı ” filan çok ağır sözler. Rabbim hiç kimseyi evladıyla sınamasın, yokluklarını göstermesin. (amin)
İllaki bir gün bu sancılı süreç bitecek. Gün gelecek, hadi çocuğum uyku saati diyeceğiz ve kendi kendilerine odaya gidip uyuyacaklar. Gün gelecek kucağımızdan inecekler. Belki biz sarılmak isteyeceğiz ama of anne yaaaa diyip sıkılacaklar bizden. Zaman çok hızlı geçiyor.
Sizi çok iyi anlıyorum, sıcak bir kahve, biraz sessizlik ruhumuzda çok iyi gelecek.. ben de bazen sadece durmak istiyorum. Böyle bomboş durmak. Boşluk….
Bir noktaya kilitlenip sadece 1 saat bomboş susup durmak istiyorum.
Bu cümleyi sadece, gerçekten çok yorulan anneler anlayabilir.
Hepsi bitecek. Şimdi keyifle vakit geçirmeye bakın. Ben işi gücü bırakıp yere oturuyorum. Sadece kızımla oyun oynuyorum. Gece uykusuna yatınca da hop hızlıca bir evi topluyorum. Çoğu zaman silmiyorum süpürmüyorum. Yemek yapamadığım zamanlar oluyor.
Eş desteği çok önemli bu noktada.
1 saat baksa, bi balkona çıksanız. Nefes almak, çok iyi gelecektir.
En bunaldım zamanlarda ben kendimi balkona atıyorum.
Yada hemen aşağı iniyoruz sokağa, parka. Parkta oynarken ben termosumla kahvemi yudumluyorum. Biraz daha büyüsün kendi başına kaydıraktan kaymayı da öğrenecek. Şuan 19 aylık, dışarıda bana hiç bağımlı değil. Parka başka çocuklarla oynar. Benim dinlenme yerim dışarısıdır.