2 yaşındaki kız son zamanlarda olur olmaz herşeye ağlamaya başlamıştı ve o an iletisim kurmak imkansız oluyordu.özellikle gece uyanıp birden ağlayarak kalkıyor ve uykuya döndürmem zor oluyordu.E haliyle bende bu süreçte zorlandigim ve o an ona kızdiğım zamanlarda oluyordu(Normalde cok sakin ve sesimi dahi yükseltmeyen biriyim)Az önce yine aglayarak uyandı.Neden agliyorsun dedim daha cok bagirarak agladı beraber uyuyalim hadi dedim surekli agliyor ama.önce o aglarken ona izin verdim.Biliyorum icinden aglamak geliyor ama sorun neyse halledebiliriz dedim(gun icerisinde bu sekilde muhabbet cok ederiz).Bana arkası donuk ama bu sırada hemde agliyor.Ben sana yardimci olmak istiyorum ne istedigini bana soyleyebilirsin dedim.Bunun gibi cumleler tekrar ettim.Sonra ilk once bana döndü.Eger icinden aglamak geliyorsa elimi tutabilirsin ve bu seni rahatlatir dedim.Ve o cocuk taaa gozumun icine bakti ve sesli aglamayi birakip ic cekti.Hauatim boyunca o bakisi unutmicam.Beni anladigin icin tesekkur ederim anne deme sekliydi resmen.Ve bana anne kucak dedi sarildi ve o an uyuyakaldı.Sevgi iyilestirir ve sarılmak ruha iyi gelirin 2 yasindaki bir bebekteki vucut bulmus halini yasadim❤️