Bu hisler o kadar normal ki… Bu sitede bile yüzlerce buna benzer konu bulabilirsiniz. Hissettikleriniz o yetersizlik hissi, tükenmişlik, endise, vicdan.. herkes geçiyor o yollardan. Ben asıl zorluğu iki çocuk sahibi olunca anladım :) çünkü tek çocukta ilgi hep onda, o uyurken tüm vakit senin, vicdan azabı yok. Ben şöyle yapıyordum. Birini seviyorsam hemen diğerini de seviyordum. Küçük zaten belli bir süreye kadar anlamiyacak. O yüzden daha çok büyük çocuğuma yönelmiştim. Derken şimdi büyük dört yaş küçük sekiz aylık olcak. Şimdi hiç hissetmiyorum çünkü elimden geleni yapıyorum. Sizin de zamanla azalcak bu hisler. Büyük çocuğu da anlamak lazım bir anda eve bir kardes geldi ilgi bölündü. Zaman tanimak lazım.