Geçen postta da yazmıştım 2. Gün ise oğlum öğretmenlerin ona bağırdığını söylediği için beni yanında istedi ve onun için ağladı. Öğretmenin dediği şey ilgi çekmeye çalışıyor. Hemen çocuğumu aldım ve çıktım. Bide ağladığında sınıftan çıkarıp koridorda bekletiliyormuş. Temelli sinirlerim tepeme çıktı fakat oğlum yanımda olduğu için ses çıkarmadan okuldan çıktım. Bu bana bir zamanlar trt1 de bakıcı programı vardı onu hatırlattı. Bir çocuğun üzerine inatlaşarak gidemezsiniz. Okul yönetimi beni arayıp özür diledi fakat kararımda netim. Adaptasyon sürecinde olan bir çocuğa ilk günden kes sesini sus nerde ağlarsan ağla denilmez. Var mı benim gibi süreci bu şekilde yaşayan. Çok üzüldüm ve çok zoruma gitti bu yaşananlar