Hiç planım yoktu aslında tuvalet eğitimine başlamak için.
Ama sabah kızımın bezi kupkuruydu.
O kadar sevindim ki, “bir deneyeyim bakalım” dedim.
Tuvalete götürdüm, yaptı. Gün içinde birkaç kere daha yaptı, hatta kakasını bile.
O kadar şaşırdım ki, “bu kadar kolay mıymış ya?” dedim kendi kendime.
Ama bugün… of bugün çok zordu 😩
Tuvalete gitmek istemiyor, ağlıyor, “çişimi unuttum” diyor, kakasını da altına yaptı.
Bir de 6 aylık oğlum var, biri ağlıyor, biri çişini tutuyor… resmen yetişemedim.
Yani dün moralim tavan yapmıştı, bugün tam tersine çöktüm.
Kızım çoğu zaman kendi söylemiyor zaten.
Ben sürekli “çişin var mı, hadi tuvalete gidelim mi?” diye soruyorum.
Gerçekten dilimde tüy bitti artık.
O kadar sık soruyorum ki bazen kendimden bile sıkılıyorum 😅
Ama galiba normal bu.
Daha ikinci gündeyiz sonuçta.
Biraz karıştı kafası, bazen yapıyor bazen kaçırıyor ama öğreniyor.
Ben de öğreniyorum.
Sizde de böyle mi oldu?
İlk gün süper gidip ikinci gün her şey altüst olan var mı?
Yalnız değilimdir umarım çünkü bugün gerçekten çok yoruldum 😔