Kızlar iyi geceler nereden başlasam bilmiyorum. İşimle ilgili sıkıntılı bir kaç geçirdim gerek iş yerindekiler gerek iş yoğunluğu nedeniyle baya stresliydim. Kızım iki yaşında ve o dönem maalesef iş stresini eve taşıdım kızım sürekli paçamda uyuyana kadar anne anne peşimde biliyorum özlüyor nen de özlüyorum gerçekten ama tuvalette bile rahat yok inanın kapıda kendini paralıyor ağlamaktan 🥺 yemek yerken kucağımda çay içerken kucağımda kimseye gitmiyor hoş eşimin de işine geliyor rahat rahat dinleniyor çayını içiyor keyfine bakıyor. Ben dinlenmek için tuvalette bekliyorum düşünün boş boş duvara bakmak istiyorum bazen. Böyle bi dönemde maalesef kızıma Öff pöf dedim bi rahat vermedin vs diye söylendim zarar vereceği şeylere yöneliyor yapma diyorum bırak diyorum defalarca ama hala devam ediyor öyle yapınca elindeki şeyleri çekiştirerek aşdım ve sanırım kızım benden korktu 🥺 çok üzgünüm gerçekten bugün seni üzmedim annem dedi kendimi tutaöadım ağladım ürkek bi çocuk oldu bişey diyince gözlerimin içine bakıyor onu böyle görünce içim parçalandı nasıl düzeltebilirim bu durumu çocuğumun özgüveni sarsılsın istemiyorum çok pişmanım çok üzgünüm 😭