Kuzum beni inanılmaz zorluyor. İstediği olsun olmadın fark etmez hep ağlar. Ne zaman susacak bu çocuk bağırmaktan artık yoruldum. Hiçbiley anlamıyor. Sürekli koltuk tepelerinde prizlere ellemek istiyor. O kadar beni uğruyor ki sırtım geceleri kaskatı hale geliyor. Eğilip kalkmaktan belim ağrıyor çok yoruluyorum. Aşırı bağlı bana bu durumdan artık bıktım. Uyurken bile elimi tutarak uyumak istiyor. Hiçbir yere bırakıp gidemiyorum arkamdan kıyametleri koparıyor. Artık onla aynı ortamda olmak bile istemiyorum bazen. Hiçbir kişisel alanım kalmadı. Bu aşırı bağlılık ne zamana kadar devam edecek kafayı yemek üzereyim