62 günlük kız bebeğim var. Doğduğundan beri uyku ve gaz sorunları olan bi bebek. Doktorlara göre kolik değil ama bence kolik ve aşırı gaz sorunu yaşıyoruz. Gaz damlası kullanıyoruz her emzirme ya da mama sonrası üst ve alt gazını çıkarıyorum ama yine de uykusundan ıkınarak ya da ayaklarını oynatarak uyanıyor. Gündüz uykuları 20 dkyı geçmiyor. Gece de yine max 2 saat uykusu var o da 2 kere. Çok yoruldum uykularım yok bedenim artık kaldırmıyor gibi geliyor. Eşimden yeterli desteği alamıyorum. Çevremdiklere söylediğimde uyutma bebeği iyice yorulsun öyle uyur diyolar ama benim bebeğim uyuyamadıkça uyanıklık süresini geçince ağlama krizini giriyor resmen katılarak ağlıyor.kızarıp morarıyor.Kimse benim gibi bakamaz gibi geliyo kimseye bırakamıyorum ki öyle bırakabileceğim de kimse yok. Sürekli tek başına bebeğin ağlama krizlerini geçiştirmek 1 saat sallayıp 10 dk sonra uyanması beni yıpratıyor. 20 dk uykuları oluyor o sürede ne yapıcağımı şaşırıyorum.Doğru düzgün yemek bile yiyemiyorum tuvalete bile gidemediğim zamanlar oluyo.Evin düzeni toplanması gerekiyo yemek yapmam ya da yemem gerekiyor uyumam gerekiyor kendime vakit ayıramıyorum.Süt takviyeyleri kullanıyorum bol su içiyorum ki sütüm olsun diye. İçimden sürekli ağlamak geliyor. Eski hayatımın olmayacağını biliyorum fakat sosyal medyada ya da çevremde bizim çocuk şöyle uyudu yok 2 tane büyüttük böyle değildi gibi söylemler de olunca hepten gün gün çöktüğümü hissediyorum. Duş almak temiz kıyafetler giymek bile lüx benim için.Bebekle dışarı çıkamıyorum. Çıktığım sadece bebeği doktora götürüp getirmek için onda bile koştur koştur gidiyoruz. Emzik tutan bebek değil huzursuz olunca yola çıkmak dışarı çıkmak çok zor.Sürekli evde olmak sürekli aynı şeyleri yapmak çok yıpratıcı. Şikayet etmek gibi olucak diye içimi herkese de dökemiyorum konuşsam hemen gözlerim doluyor boğazım düğümleniyor. Bunları yazarken bile bebeğimi sallayıp ağlıyorum bi yandan. Sağlığı yerinde olsun geçicek bu günler biliyorum ama sürecin zor olması yeterli destek alamamak da ya sosyal medyadaki süper anneleri görünce depresyonda mıyım diye düşündürüyor. Benim gibi olan var mı bilmiyorum ama bunları kimseye anlatamıyorum buraya yazıp rahatlamak istiyorum.