Mervekilincc_ geçen yıl 4 yaşında anasınıfına başlamıştı oğlum. Sizin çocuğunuz gibiydi. Arkadaşlarına karışır, vurur, kavga eder, etkinliklere katılmaz… Ben ilk bir ayın sonunda okuldan almak istedim. Uyum sağlayamıyor herhalde dedim. Öğretmenimiz ve rehber öğretmenimiz kabul etmediler, önemli olan okuldan uzaklaştırıp soğutmak değil çocuğu kazanmak ve okul ortamına adapte etmek dediler. Sağolsunlar dediklerini de yaptılar. Sürekli işbirliği halindeydik. Öğretmenimiz yaptiği etkinlikleri bana özelden atıyordu. Ben de oğlum okuldan gelince onunla konuşuyordum. Ama okul şöyle güzel paylaşmak böyle güzel diye değil. Kameradan seni izledim, bugün oyun hamuruyla çok güzel oynadın çok mutlu oldum veya kameradan gördüm bugün arkadaşını ittin ona zarar verdin ben de evde çok üzüldüm acaba arkadaşının canı yanmış mıdır gibi gibi… Bir de çok fayda sağladığını düşündüğüm bir yöntem söylemişti rehber öğretmenimiz. Kahramanın kendisi olduğu bir masal anlatıyordum her uykudan önce kısa öz ve net. Mesela oğlumun adı Eymen. Etkinlik yapmak istemiyor, kavga ediyor. Bir varmış bir yokmuş ailesiyle birlikte çoookk mutlu olan bi Eymen varmış, okula başlamış…. Diye devam ediyor. Siz istediğiniz gibi uyarlayabilirsiniz.
Biz geçen yıl dönem başındaki oğlumla dönem sonundaki oğlum arasındaki farkı çok net gördük. Umarim işinize yarar, size de fikir olur.
Uzun oldu kusura bakmayın.