…çünkü şuan aynada gördüğüm, fotoğraflarda yüzleştiğim insan ben değilim gibi.
Kilo bukadar mı etkiler herşeyi.
Bebeğim 6 aylık,
Doğumdan kalan 20 kilom var.
Güneş lekelerimin üstüne bide hamilelik lekelerim eklendi.
Ben, ben değilim. Kilolar psikolojimi çok bozdu. Normalde 40 beden bi kadındım. Giyinmeyi, bakımlı olmayo severim. 40 bedenin üstüne 20 kilo ekleyince 🤦🏼♀️ şuan 90 kiloyum.
Ve öyle ki, giyim insanı çok değiştiriyor. Kilomdan dolayı alışveriş yapmıyorum çünkü benim tarzım olan şeyler şuanki vüduma yakışacak şeyler değil. Lekelerim için tedaviye gideceğim ama mevcut kilomla onu bile kendime layık görmüyorum.
Sosyal yaşamımı tamamen etkiliyor. Çünkü giyime önem veren biriyim, gideceğim yer için hazırlanmak isterim ama şuan istediğim gibi görünemediğim için biryere gitmek bile istemiyorum. Düğün dernek hiçbiryere karışmıyorum.
Kaç kez diyetisyene gittim, listemi uygularsam kilo verebiliyorum ama, kilomu vereyim sütümü mü arttırayım bebeğim meme reddi yaptı onu memeye mi döndüreyim derken stresten diyete odaklanamadım ve hep iki ileri bir geri bi başladım bi bıraktım.
Hadi yaz böyle geçti, bari oğlumun doğum gününü hedef koyayım ve diyet yapayım dedim.(5 ay var) Şu ara yine başladım. Sürekli kendimi motive edecek şeylere odaklanıyorum. Alacağım kıyafetleri düşünüyorum, gelecek yaz çocuklarımla rahat rahat havuza ineceğim diyorum. Bu yaz havuza bile inmedim sitede.
Sürekli kilomu düşünüyorum. Yani lohusa depresyonumun yüzde 90 I kilom yüzünden. Özgüvenim yerlerde.
Eğer istikrarlı olamazsam mide balonu taktırmayı bile düşünüyorum ama önce kendime zaman vermek istedim. Bi 5 6 kilo verdiğimi görebilsem motive olucam. Ama neden bukadar iradesiz oldum anlamıyorum.
Bedenim başka biri benliğim başka biri gibi.
Biraz içimi dökmek istedim.