Arkadaşlar merhaba. Kızım var 3.5 yaşında. Bebekligi hariç aşıri zor bir çocuk. Artık dayanamıyorum nasıl yaklasicam ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Kendi evimizde gayet uyumlu bir çocuk. Dışarı çıkardığımız da parka gidelim veya AVM ye öyle vurmasi falan yok ama istediği olmayınca ağlama krizleri o kadar çok herşeye ağlıyor ki anlatamam. Ya sürekli sürekli. Artık tetikte bekliyoruz aglicak diye. Sanki biyeri kopmuş gibi bağırarak ağlıyor. Kendi yaşıtlarından çok kendinden büyüklerle daha iyi oynuyor. Uyum içinde oyun kuruyor. Mesela 1 haftadır annemlerde kalıyorum kardeşim geldi kızı var onunda daha 6 aylık onu çok kıskanıyor elimden geldiğince onun yanında kucağima almamaya çalışıyorum ama anneannesini dedesini de kıskanıyor bebeğe zarar vermeye çalışıyor. Yapma diyoruz inadına yapıyor. Şu 1 haftada iyice değişti. Gelişimi falan gayet yerinde çok akıllı fakat hiç söz dinlemiyor. Yapma dediğim şeyi inadına inadına yapıyor. İstediği olmyinca aglama krizleri. Ne gittiğim yerde huzur veriyor ne bişey. Ya büyüdükçe uslanir diyorum ama yok cileden çıktım artık sabrım kalmadı arkadaslar. Bu sefer uyuyunca kendime kızıyorum neden bağırdım neden daha sabırlı olmadım kızıma karşı diye. Hep bir vicdan azabı hep bir kendimi sorgulama. Bu ara çok cikmazdayim. Ve inanılmaz ilgili davranıyorum etkinlik olsun gezmek olsun. Herşey yapılıyor. Ya nasıl bir yol izlemeliyim bana akıl verin yada nasıl daha sakin kalabilirim illaki vardır ayni durumları yaşayanlar etrafinizda