Çocuğun yemek yememesi kadar insana kendini berbat hissettiren başka bir şey yok bence. Günün tamamını etkiliyor, hiçbir şeyden keyif alamıyor insan.
İlaç içtiği zamanlarda zorla birkaç lokma yedirmeye çalıştım. Ama çok kötü bir durum, kendimi çocuğumun yerine koyuyorum. Ayrıca travma benzeri bir durum bile oluştu kısa zamanda. Birkaç gün hiç zorlamadım. Sonra ilaç bitti derken bir iki lokma yedirebilir hale geldik çok şükür. Siz de zorlamayın, eline verin, önüne koyun, yiyebildiğini yesin, yiyemediği kalsın. İnşallah iştahı bir an evvel açılır.