Tamam çocuktur anlıyorum söz dinlemez anlamazlar laftan tamam diyorum
Ama 5 10 lafımdan birini dinlese ya diyorum birini sadece ama yok
Bu durum gerçekten çok ama çok yoruyor en sonunda kızıyorum öyle anlıyor yani bir şeyi kaç defa söylüyorum devam ediyor en sonunda sabır kalmıyor kızıyorum ondan sonra anlıyor ve üzülüyorum kızınca
Ve bu aralar ben ne dersem tam tersini söylüyor bu vardı ama çok çok çoğaldı ve artık bir şeyde öğretemiyorum doğru olanı reddediyor kendi dediği doğru
Örnek vereyim mesela geçen gün anne neden terliyorum dedi
Bende hava çok sıcak oğlum ondan dolayı dedim
Durdu ben sıcak dedim ya hayır hava soğuk ondan terliyorum dedi
Bende oğlum hava soğukken hani mont giyiyoruz üşüyoruz terlemiyoruz dedim yok anam bu sefer sinirlenmeye başladı benim dediğim doğru diye tutturdu yok soğuk şu bu en sonunda tamam soğuk dedim
Amacım inatlaşmak değil asla yapmam çocukla inatlaşmayı ama yanlış bir durumu tamam sen haklısın demek zorunda kalıyorum
Büyüdükçe kolaylaşır dedikçe büyüdükçe daha da çok zorlanıyorum
4 yaş iyiymiş ya derken şu 1 aydır bu durumlar çok fazlalaştı 🤷
Nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum sabrımı çok zorluyor hatta tüketiyor artık kendimi sıka sıka bi hal oluyorum sakin kalayım diye ama zorluyor illa sinirlen diyor sanki🤦
Bu durumlar sizde de var mı? Yani bu kadar mı yoksa bizde mi bu kadar çok