defnes32
Burada yaşadıklarımı anlatsam herkes muhtemelen lohusa haline şükreder ben lohusa döneminde bebeğim üç haftalıkken eşim iş yerinde yandı dördüncü° yanık da 45 gün yoğun bakımda toplam 2:30 ay hastanede yattı sürekli hastaneye gidip geldim o süreçte bir 2 saat 10 görüp moral motivasyon verebilmek için
Tabi o sırada benim aram motivasyonum asla yoktu eve geliyorum bebeğim aşırı kolik bir bebek annemlerde kalıyorum asla durmayan susmayan kocamı bile halini düşünmeme müsaade etmeyen bir bebekti
Annelere henüz Alışamammıştım hatta o kadar kolik bir bebekti ki bebeğin beni sevmiyor ve ben onunla hastaneye gidip geldikçe ilgilenemiyorum diye bile ayrı bir bunalima girmiştim
Ama bunalima girmeye ve o dönem kendimi dinlemeye asla hakkım yoktu ve bunu böyle düşünemiyordum bile
Yoğun bakımda gördüklerin duyduklarımın ölüm haberi aldıklarımın haddi hesabı yoktu
Bana söylenmedi ama eşim ilk yattığında da yaşama şansı %2 denmiş
Yaşadığım sürece duyduğum şeyleri anlatsam buradan çıkamayız daha henüz dört haftalık Losten doktora eşimin durumunu sordugumda bana ölmezse iki aylık süreçten sonra hastaneden çıkar demişti çok şükür sopa sağlam yanımızda ama o dönem yaşadıklarımın doğu sağlığımı bile yaşayışımın ve atlattı travmanın bende etkisi çok büyük
Eşim hastaneden çıktıktan sonra destek aldım sanırım anca o zaman lohusadığımı yaşayabilirimdim