gizcttt önce dedemi kanserden kaybettim sonra ona üzülen babannemi kanserden kaybettim ve 4 ay annemle hastende baktık. Gördüklerimşz duyduklarımıx çok ağır gelirdi. Sonrada annemi kanserden kaybettim. 4,5 ay hastanede neler gördüm. Neler yasadım. Kaybettiğim gün geçirdiği atagı hemsire değil ben anladım. Ve o atagı ben kabullendiğim an geçirdi.
Babama döndüm dedim ki helalleş yapma artık. Belkide sırf biz diretiyoruz kabullenemiypruz diye dayanıyor. Bitti tükendi. Helalleş öp sarıl.
Kızım sarılmayayım öpmeyeyim ya bir şey olursa dedi ama iki büklüm. İkisi aynı anda eridi gözlerimin önünde. Annemi kaybedersem babamıda kaybederim korkusuyla yasadım. Hala dahada aynı korku içimde. Sarıldı cıkardılar babamı ben sarıldım helalleştim ve kaybettim…
Babamın bakamadıgı müdahaleleri ben hemsirelerle doktorlarla yapmak zorunda kaldım. Hepsi üst üste o kadar agır geldi ki. Sadece atlatmısım gibi yapıyorum. Hala yasıyormus gibi. Hala yanımdaymıs gibi…
Kendim ölümden döndüm önce oglumu sonra oğlumu düşündüm. Sonra da bende ölürsem kardeşlerim babam ne yapacak nasıl dayanacak Allahım dedim.