Oğlum 9 aylık oldu ve 40ından 4.aya kadar kolikti. Gazlı bir bebek hiç olmadı. Bu daha kötü aslında çünkü gaz olsa en azından masaj yapar hiçbir şey yapamıyorum hissinden çıkabilirdim. Ama ne masajlar ne banyolar ne arana gezintileri ne memeler ne kırmızı ışıklar beyaz gürültüler hiçbiri fayda etmiyordu. Akşam saat 18.30 da başlar 20.30 a kadar kesintisiz morararak ağlardı. Bu ağlama krizlerinden dolayı mecburen sürekli kucağımdaydı ( yine sakinleşmezdi ama annelik içgüdüsüyle onu o şekilde yatakta bırakamıyordum..) O günler yüzünden kucağa alıştı, isteyerek yapmadım aslında ama başka çarem yoktu 😔 Yalnızca kucakta sallanarak gezinti halinde uyuyor ama bu sıralar onu da istemiyor ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. 2 saat kucağımda gezdiğimi bilirim ama artık dayanamıyorum ne sabrım kaldı ne dermanım, taşıyamıyorum. Bir de öyle kasıyor kendini öyle ittiriyor ki beni.. Desteksiz uyku deneme konusu beni daha da yoruyor çünkü saatlerce bıraksam saatlerce ağlayacak sanki öyle bir direniş. Valla tek istediğim söylediğimi anlayacak kıvama gelsin de konuşarak ikna edeyim ama o da Allah bilir kaç yaşa tekabül eder 🤦🏻♀️ O yaşa kadar da artık bende ne vücut kalır ne sabır 😢 Taş olsa çatlar vallahi böyle olan var mı ? Önerisi olan var mı ? Desteksiz büyütüyorum bebeğimi ve bazen öyle yoruluyorum ki istemeden de olsa sesimi yükseltiyorum uyu artık yalvarırım diye.. Sonrası vicdan azabı.. Bana bir yol gösterin 😭