Kızlar bebeğim 20 aylık sakin bi çocuk beni hiç yormadı bu zamana kadar ama gelelim görelim ki bi sorunumuz var doğduğundan beri, insan sevmiyor yaşıtlarıyla falan gayet iyi kendi belirlediği kişilerle de yanaşır ama fazla yanaşmaz çoğuna da, aşırı yabani anneme babaannesine falan da yanaşmaz kendini hiç sevdirmez bu yabanilik olayı ne zaman son bulacak ben gurbette olduğum için tatillerde doyasıya sevebilsinler istiyorum ama nafile kimse bana yardımcı olamıyor örneğin doyurmak bezlemek oyun oynamak gibi şeyler, ama onlar mesafeli davrandığında arada bi kendi uğrar cilve yapar onlara da onlara müsaade etmez değişik. Bizi uzaktan da olsa gözünün önünde görmek istiyor🥹 hep kendi alanında olmak istiyor ama bende sosyalleşmesi için elimden gelen herşeyi yapıyorum yapmaya çalışıyorum fakat hiçbir yol kat edemiyoruz asla kimse ilgisini çekmiyor yaşıtları hariç. Ve bu durum doğduğundan beri böyle gözünü açmadan dahi yabancılaşması vardı çok yorulduk🥹 başka çocuk görünce hemen oyun kurmaya çalışır oyun oynar ama söz konusu eve misafir gelince veya biz gittiğimizde hep bi huzursuz kaç ay da kaç gün de kalsak alışma gibi bir durumu asla olmuyor. Strese giriyor. Beni değil de babasını bunaltıyor ortamdan ayrılmasına müsaade etmiyor babasının. Bi akıl verin daha ne yapabilirim. Halası amcası teyzesi yaş olarak küçükler onlar hariç kimseye yanaşmaz kendi arkadaşlarımı katmıyorum bile. Hemen bağırıyor uzaklaşmalarını istiyor kendi kafasına göre kalmak istiyor küçük adam gibi yani nasıl bir yol izlemeliyim?