Sema345 araları tam 3 yaş. Su an 5 ve 2 yaşındalar. Biz kıskançlık durumunu ilk günden beri yaşıyoruz hiç azalmadı. Çok olumsuz etkileri oldu. Bizde küçük de çok kıskanç, ya daha 1 yaşında değildi biz abisini kucaklayınca gülüşünce çığlık atardı 🤯 güzel anları da çok oluyor, biri abi abi diye peşinden koşuyor, diğeri bilge bilge konuşuyor “bak kardeşim ayakta yemiyoruz oturarak yiyoruz, balkona anne olmadan çıkmıyoruz, sandalyede ayakta durmuyoruz” gibi nasihatler ediyor. Ama şu an 5 kendi kendine degil biriyle oynamak istiyor, 2 kendi oyun kurmayı öğrendi henüz beraber oynayamıyor. Evde hep bir bağırış var (çocuklar birbirlerine bağırıyor) altına yapmayı da hala arada yaşıyoruz ve bizimki hiç pişman olmadı olsa bile bunu bana hissettirmedi. Bu da hayatın bir parçası kabullenmek lazım. Kıskançlığı hissettirmemek için de adil olmak lazım, sevgiyi hissettirmek lazım. Mesela geçen gün büyük için alışverişe gittik, küçüğün morali bozuldu:) onun ihtiyacı yoktu ama yine de aldık bir şeyler… Sizin de sabırlı olmaniz lazım. Bir gün gelecek ikisi de öğle uykusu uyumayacak ve o güne kadar birbirlerini uyandıracaklar :(