Benim gibi hisseden var mı ☹️☹️

tostostirikk

Bebeğim 3 aylık. İlk 10 gününü tam hatırlayamıyorum çok ağrım vardı, meme reddi falan derken hep telaşlı sancılı geçti. O ilk günlerin tadını çıkaramadım. Sonrasında hep bebeğimleyim gün içinde. Her gün yürüyüşe gidiyoruz beraber sonrasında evde beraberiz oyun oynuyorum emziriyorum uyuyor döngü böyle. Ama ben sanki hep eksik kalıyorum. Daha çok küçük yapabileceklerim çok sınırlı. Ama emzirirken dizi izlediğim için bile kendimi suçlu hissediyorum. Aklımda hep büyüyeceği ve bu günlerini özleyeceğim var. Resmen üzülüyorum büyüyeceği bu anları tekrar yaşayamayacağım için. Kendimi bu duyguya çok kaptırıyorum sanırım. Akşamları onu uyuttuktan sonra sanki ona yeterince ilgi gösterememiş gibi hissediyorum her şeye vicdan yapıyorum. Hiç gözümü ayırmadan bütün gün kucağımda olsa anca içim rahat eder herhalde ama o da imkansız. Hala lohusa mıyım yoksa sadece gereksiz kuruntu mu yapıyorum bilmiyorum ☹️☹️ büyüyecek olmasını o kadar içerliyorum ki bazen anın tadını çıkaramıyorum resmen. İnşallah delirmiyorumdur..

TuttiFruttii

tostostirikk Anne oldunuz diye kişiliğinizi karakterinizi sevdiginiz seyleri, hobilerinizi asla ve asla bırakmayın. Benliğinizi kaybederseniz sizden geriye hiçbirşey kalmaz. Her anne bebeği için merhamet,sevgi , şefkat doludur. Eksik değilsiniz bunları düşünmeniz bile ne kadar iyi bi anne olduğunuzu gösterir. Ama unutmayın Herşeyden önce bir bireysiniz.

birerkekbirkizannesii

tostostirikk sekiz aylık sadece onunla ilgileniyorum kimse bakmadı tek başına baktım ev işi falan yapmak zorundayım yardım eden kimse yok yemek de yapıyorum o uyuyunca çok üzülüyorum geceleri kızımla çok ilgilenemedim diye oysa ki zaten ömrümü ona adamışım yani bu duygu hiçbir zaman geçmez

tostostirikk

☹️☹️☹️

Ebru__

Güzel anne kukuli çizgi film şarkısında çok güzel bir söz var, hayat bir andır tam da bu andır sakın kaçırma.
Düşünmeyi bırakıp yaşamaya odaklanmamız lazım kafanızı dagitmaniz lazım ondan belli bir şeye odaklanma oluyor
Hayatımızda her şeyi çok sıkı tutuyoruz her şeyi serbest bırakmamız lazım aslında hiçbir şey bizim değil ömrümüzü tüketiyoruz ferahlayip yaşamamız lazım. Çocuk büyüdükçe arkadaş oluyor büyümesi iyi. Hasta olup büyümese perişan oluruz Allah korusun. Allah ne dilerse o olur biz mutlulukla yasayalimmm

tostostirikk

Ebru__ evet haklısın eminim her evresi ayrı güzel olacak ama annelik zehirlenmesi gibi bir şey yaşıyorum sanki sevgisi o kader büyük geliyor ki ne düşüneceğimi şaşırdım sanki

Ebru__

Sen de insansın kendini ihmal etme çocuğun büyüdükçe senin kendini ona feda ettiğini görmek istemez çocuklar mutlu anne görmek ister

tostostirikk

Ebru__ evet anne olmadan önce kendime söz vermiştim mutlu kendini ihmal etmeyen bir anne olucam diye ama henüz o psikolojide değilim sanırım ☹️

tostostirikk

TuttiFruttii kendime de zaman ayırmaya çalışıyorum ama o uyuduğunda, koştur koştur doğru dürüst keyif alamadan yapıyorum herşeyi. O uyanıkken ev işi yapmak ya da kendimle ilgili bir şeyler yapmam ona haksızlıkmış gibi geliyor

tostostirikk

birerkekbirkizannesii belki de annelik böyle bir şeydir bilmiyorum ki.. Alışmak gerekiyor sanırım daha çok yeni olduğum için ağır geliyor sanırım

TuttiFruttii

tostostirikk kendinize ayıracagınız 1 saat 2 saat artık ne zaman olursa mutlaka ama mutlaka ayırın, müzik dinleyin kitap okuyun filminizi dizinizi izleyin. Bebeğiniz büyüdükce onunla ilgilenmek,oyunlar oynamak vs daha fazla zaman ayıracaksınız 🥰

tostostirikk

TuttiFruttii deniyorum zamanla daha başarılı olucam umarım, teşekkür ederim 🫶🏻