Malesef birçoğumuzun aklına, hayaline gelmeyecek o kadar kötülük var ki bu dünyada…
Bu gibi kötü olaylar ve kötü kişilerle meslekleri gereği muhatap olmak durumunda kalan insanlardan biri olarak yıllardır alışamadığım yegane vakalar bunlar. Onları görmek, dinlemek, akıbetini düşünmek bile insanı gerçekten yıpratıyor. Onların acılarını ve onları bekleyen ıstırap dolu hayatı ise tahayyül edemiyorum.
Özellikle hamile olduğumu öğrendikten sonra daha fazla etkilendiğimi fark ettim.
İster teyze ister amca, kim olursa olsun, anne ya da babası olarak yanında olmadan çocuklarımızı, kız veya erkek, asla yalnız başlarına bırakmamalıyız. Bir kereden bir şey olmaz dememeliyiz. Komşuya göndermekten bahsetmiyorum bile.
Özellikle cinsel suç mağduru çocukların birçoğunun, parçalanmış ailelerin ve ekseriyetle baba sevgisi ve ilgisinden mahrum bırakılan çocuklar olduğunu; fazlasıyla ihmal edilen, maddi ama daha çok manevi ihtiyaçları giderilmeyen çocuklar olduğunu belirtmek isterim.
Evlatlarımızın, aile ortamında bulamadıkları ilgi ve şefkati dışarıda aramamaları için üzerimize düşen ne var ise yapmalıyız.