Bütün yaz borçlardan eve kapandık. Abimle eşim ticarete girdi masraflar bitmedi bekliyoruz ki marttan beri düze çıkacaz. Bütçemizi aşıyordu eşimin ticari zekasını bildikleri için özellikle benim ailemden yoğun bir ısrar oldu bir anda içinde bulduk kendimizi ama yok düze çıkamıyoruz bir türlü. Abim bekar ve çocuğu olmadığı için onu pek etkilemedi ama ben dayanamıyorum artık kızlar. Günübirlik bir yere gitsek iki çocukla sonu hep hüsran eve dönünce kamyon çarpmışa dönüyorum. Yatılı gitsek gecelik 6-7 bin veremiyoruz. Bütün bir yaz geçti gitti böyle yemek yemezler uyku sorunları her gün evi temizliyorum her gün sanki savaş çıkmışa dönüyor. Çalışıyordum ücretsize çıktım elimde avucumda hiçbir şey yok. Gerçekten bazen her şeyi bırakıp gidesim geliyor. Borç harç artık ne kadarsa zorlansam da alıp çocuklarımı 3-5 gün kafa dinlemek istiyorum. Mentali toparlayamıyorum kızlar. 1 yaşındaki bebekle bile sert ses tonuyla konuşuyorum. Ne kucakta duruyor ne yerde duruyor… 1 ve 3 yaşlarındalar 2 bebekliler nasıl dayanıyorsunuz sabahtan akşama kadar sanki gün geçtikçe daha beter oluyor her şey. 1 gün bile dayanacak gücüm kalmadı oflaya puflaya bakıyorum her gün 😥 ilaç kullansam fayda eder mi? Ilaçlara bağımlı olur muyum?