Boyle seylerin aile bireylerinden saklanmasini asla dogru bulmuyorum. Yengem karaciger hastasiydi. Doktor , cocuklarindan birine “her seye hazirliklk olun ölebilir” demis. Bunu bilen çocuğu, diger kardeslerine soylemedi. Onlar hayati tehlikesi oldugunu bilmedikleri icin, olmayan bir umuda tutunmuslardi. Tahlil sonuclarini kendilerince iyi gordukce sevincten ucuyorlardi. Kisa sure sonra yengem öldü. Hepsi hayal kirikligina ugradi. Cunku olme ihtimalini bilmiyorlardi. Bilen cocugu, cenaze gunu itiraf etti. Ortamda ben de vardim. Ablalari neden soylemeedin diye kızdı. Bilmek istediler.