Küçük oğlum 3 yaş 8 aylık abisi gibi o da geç konuştu kendini ifade etse de diğer çocuklar gibi değil ama çok sosyal sıcakkanlı bi çocuk ortamları seviyor.
( Devlet) anaokuluna verecektim bu yıl fakat Aralık doğumlu olduğu için üç ayla kaçırdı 2021 doğumluları alıyorlardı ama iki üç ayla kaçırdı maalesef almadılar. Evde ilgilenmeye çalışıyorum ama bazen ben de kendime vakit ayırmak istiyorum. Mesela kitap okumayı, bir şeyler araştırıp yazı yazmayı çok severim. Film dizi anime izlemeyi, çizim yapmayı çok severim ama oğlum orda oyun oynarken ben kendime vakit ayırınca vicdan azabı çekiyorum bazen sohbet etmek istiyor daraliyorum kaçmak istiyorum tek başıma bakıyorum destek yok eşim desen hep gececi gündüzleri uyur akşam yemeğini yer kalkar o da ilgileniyor desem yalan olur ilgilenmez pek hep benim bakmamı bekler hatta geç konuştuklari için ikisinde de beni suçladı halbuki kendisi geç konuşmuş genetik yani muhtemelen. Her neyse böyle kizlar. Bazen yetemiyorum diye düşünüyorum üzülüyorum ilgilenmeye çalışıyorum bazen doluyorum çocuklara kızıyorum biliyorum çok yanlış ama dün küçük oğlumun kucağına yatıp ağladım özür dilerim kalbini kırıp sana kızdığım için dedim yazarken bile gözlerim doluyor. Ne yapicam bilmiyorum herkes böyle mi dört duvar arası gurbette ceza evi gibi resmen napsam bilmiyorum dışarı çıkarmaya çalışıyorum parka ama astım hastasıyım nefes almakta zorlanıyorum böbreklerimde problemler var diğer insanlara göre daha çabuk yoruluyorum halsiz düşüyorum. Kendimi yetersiz hissediyorum