Neredeyse ikinci kızıma doğum yapalı 3 ay olacak 1 hafta sonra. Bir kızım daha var 4;5 yaşında. Evet isteyerek kardeş yaptık ama içimde bir huzursuzluk var. Asla geçmedi.Ne eve yetiyorum ne çocuklara . Biri kucak istiyor diğeri oyun ev temizlik. Birileri yardımcı olsada aklım hep diğerinde kalıyor. Ailemin yanına gittim kaldım geldim yine aynı. Onların yanında da aynı. Yaptığım şeylerden asla keyif almıyorum.İçimde tarif edemediğim huzursuzluk. Sürekli sevdiğim insanların zarar göreceği korkusu. Çocuklarıma bir şey olacak korkusu. Özellikle akşam üzeri düşüyorum bu düşüncelere . Ağlama hissi . Kurda kuşa , yanan ormana , aç kalan bebeklere , annesi ölen yavrulara , yavrusu ölen annelere.
Bunu çevremle paylaştığım da herkes şumarıklık olarak algılıyor ama öyle değil. Evet sağlıklıyım hayattayım evlatlarım yanımda ama beynimde de sürekli düşünen sürekli kötüyü düşünen biri var . Ne zaman geçecek bu 😢