Okurken o kadar aynı ben dedim ki. Ben de doğum yapalı beş buçuk ay oldu. İlk çocuğum 3.5 yaşında. Benim de ilk lohusalik var ya cennetmis resmen. Ikinci doğumdan sonra benim de kanamam durmadı, eve geldim bir mutsuzluk, büyük kızımla ilgilenemiyorum, küçük kızımda sarılık çıktı yatirabiliriz dediler, doğumda kanamam durmadı, düşük demir değeri, yürümeye mecalimin olmadığı ama ayakta olmam gereken günler… O sarılık için yatirabiliriz dedikleri gün tansiyonum yukseldi, ve uykuda olan panik atagim uyandı. O günden sonra benim için dünya resmen griye döndü. Evde tek duramadim, bir gün bile aglamadığım gün yoktu. Şimdiye gelecek olursak daha iyiyim ama hala eski halime donemedim. Piskiyatristler ilaç iceceksen memeyi keseceksin dediler kesemedim ki:( bedensel olarak da eskisi gibi değilim. Bu da biraz tetikliyor beni. Ama dediğim gibi çok daha iyiyim. Hele dışarda ya da bir yerlere gittgiimizde, insan içine karıştığimda çok daha iyi oluyorum ev bana iyi gelmiyor. Tavsiyem evde kalma al bebeleri bol bol çıkın