bebegim196_ ben de aynı şekilde sizin gibi hissediyorum. Aynı böyle de hep kendime hayatı zindan ettim kendimi değersiz hissetmekten mahvoldum. Ve destek almaya başlayana kadar da bu sesler susmadı. 1 ay oldu başlayalı. Bir aydır şuraya bile girmiyorum doğru düzgün kötü bir şey düşünmek hatırlamak istemediğim için. Sadece birinden haber beklediğim için yazmış mı diye giriyorum, öyle girmişken sizi gördüm dayanamadım yazdım çok zor çünkü bu kadar değersiz hissetmek insanı günden güne çökertiyor. Kendine yabancılaştırıyor. Çocuklara tahammülsüzleştiriyor. İyi olmuyorsun çünkü dile kolay 3 senedir kendime bunu yapıyorum. Ben de 7 8 cm demişlerdi sezaryene alındığımda, 21 saat sonunda alındım, kızım enfeksiyon kapmış öyle 6 gün yoğun bakımda yattı ve ben baktım o dikişlerle yerimden bile kalkamazken. Kimsenin yanına kalmaz inşallah