İnşallah hayatımın en zor dönemleridir. Gerçekten her anlamda kısıtlanmış bitmiş tükenmiş hissediyorum. 2 buçuk ve 10 aylık iki kızım var. Mental olarak çöktüm tek bakıyorum sosyal çevrem aile akraba yok yaşadığım yerde. Küçük kızım çok ağlak bunları yazarken bile ağlıyor uslu uslu durduğu vakitler çok az. İkisi de çok erken kalkıyor. Küçük zaten ağlatarak kalkar hiç sakin uslu bir bebek olmadı. 2 buçuk yaşındaki tam çocukluk evresine geçişte kendi oyun kurmaz nereye gidersem peşimde kardeşini kıskanır. Yeni taşındık her yer her yerde temizlik yapamıyorum. İkisi ile de yarım ilgileniyorum o kadar bittim ki ne yapacağımı bilmiyorum