Eşimin yakın gördüğü bir arkadaşı rahatsızlanmıştı hastanede yatmıştı. Başka bir arkadaşı ile ailecek hasta olan kişiye geçmiş olsuna gidelim diye konuşmuşlar bu arkadaşlarının da 3,5 yaşında oğlu var. Bu akşam gittik başta normal çocuklar yerde arabalarla falan oynuyor. İkramlıklar hazırlanacak diye ev sahibi kalktı 3,5 yaşında oğlu olan arkadaş da kalktı. Benimki daha 13 aylık hiç yalnız bırakmıyorum o yüzden başta mutfağa gitmedim sonra ikisi gitti ben gitmedim ayıp olur diye düşündüm ve babasına bırakıp gittim. Ben mutfaktayken bebeğim ağlayarak bana geldi peşinde de babası. ben de beni istiyo diye ağlıyo sandım başta burdayım annecim biraz işim var sen babanda dur dedim babası aldı ama bana bir bakışı var gözümün içine o an içim cız etti hemen elimi yıkadım gittim aldım çocuğu eşime dedim bir şey mi oldu top oynarlarken o çocuk benin oğlumun kafasına top atmış büyük voleybol topu ve yere düşmüş ayaktayken. Eşim mutfakta söylememiş bana diğer kadınlar var diye. Öyle kötü oldum ki yavrumun canı yanmış bana geldi ve ben başta anlamadım. Hem bıraktım diye kızdım kendime ayıp olursa olsun hem acısını anlayamadım diye kızdım. Eve geldiğimden beri ağlıyorum çok zoruma gidiyor vicdan azabı oldu içime resmen 😞