Kızlar merhaba. Uzun zamandır içinden çıkamadığım sorunlar var. Ve hatta bazen öyle noktaya geliyorum ki, hayatımın bir tuşu olsa da bastığım an kapansa diyorum. Ve en son kendimi intihar yöntemi araştırırken bulunca, tedavi almaya karar verdim. Gel gelelim maddi sıkıntılar. Devletten psikiyatri randevusu aldım, gittim sordu. Şikayetiniz nedir dedi. Beni buraya getiren, çocuklarıma karşı çok agresif olmam ve anında pişman olmam dedim. Nasıl bi çocukluk geçirdiniz vs üzerinden anlattım. Çünkü devlet hastanesi malum, aynı saate 10 hasta yazılmis dışarıda bekliyorlar. Kızlar ama ben daha konuya girmeden ağlamaya başladım. Genç kizligimda da çok kısıtlandığımı, hayatımın hiçbir döneminde ruhsal doyum yaşamayıp benlik gelişimimi bu yüzden tamamlayamadığıma inandığımı söyledim. Eşimle aramı sordu iyi değil dedim. Bunu burda bu kadar kısa sürede halledemeyiz çok travman var dedi. Fulsac (antidepresan) yazdı, “ne olur bunu düzenli kullan 1 ay sonra gel bakalım yeterli mi vs” dedi. Eşimle olan problemlerin ilaç iyi gelirse iyiye gidebileceğini, gitmezse de ilişki terapisine yönlendireceğini söyledi. Bütün bunlar 5 dkda oldu. İlacın antidepresan olduğunu görünce acaba acele mi karar verdi dedim, ama belki normal bir soruya ağlayarak cevap verdiğim için yılların tecrübesi depresyonda veya başlangıçta olan hastaları şak diye anlayabiliyordur diye de düşündüm. Peki ya sizce? İlk tableti içtim ama antidepresan ya hani, kolay kolay ağrıkesici bile almayan biri olarak tereddutteyim..