Lohusa depresyonu ve anksiyete

12345gay

Merhaba bebeğim 3 aylık ama hala lohusalığı aşamadım bebeği istemiyorum bazen istiyorum antidepresanda kullanıyorum doktor takibindeyim ne yapacağımı şaşırdım benim gibi olanlar var mı konuşmaya dertleşmeye çok ihtiyacım var

simseklivekalpli

12345gay daha bebeğiniz çok küçük, hormonlar yerine oturmadı, evde yeni bir düzen, alisamamak çok bağlanmak ya da ara ara kaygılı bağlanmak çok normal. Yalnız mi bakıyorsunuz?

sibelbilgindede

12345gay bende sizin gibiyim tek kalmak istemiyorum lohusalık bu kadar sürer mi ya bekleyeyim burada

dmk34

12345gay bebeğim 5.5 aylık ben de atlatamadım sanırım önümüzdeki günlerde terapiye başlıcam. Doğduğundan beri sadece 1 gün yalnız kaldım bebeğimle. Çok korkuyorum yalnız kalmaktan

keremini25

12345gay eminim bu günler geçecektir hiç uzun süreler böyle hisseden anne görmedim siz de olmayacaksınız 😊 ben en baştaki zamanlarda yaşarken tek pişmanlığım kimse ile paylaşmamak oldu, annemle bile konuşmamıştım en son dayanamadığımda arayıp ağladım size tek önerim güvendiğiniz kişilerle tüm hissettiklerinizi paylaşmanız olur her zaman her şeyi tek başımıza halletmek zorunda değiliz hepsi geçecek 💙🙏🏼

nura97

Yalniz mi bakiyorsunuz? Yardimci olanlar var mi?p

12345gay

nura97 yalnızım bir süre annemler yardım etti şimdi tekim

eymenku

Hamilelik lohusalık kan kaybı vücudun değişmesi sancılar ve buraya yazmakla bitmeyecek bir sürü zorluktan sonra anne oluyor herkes kimse için kolay değil depresyona girmese bile aslında ne kadar yıpranmış ne kadar uykusuz yorgun tükenmiş oluyoruz bazen ağzımıza bı lokma koymadan saatler geçiyor tuvalete bile gidemiyoruz ama sonunda ne oluyor geçiyor hepsi herşey geçiyor ve geriye sana hayranlıkla bakan bı çift göz kalıyor o yüzden anne olarak bu zorluklara değilde güzelliklere ilerde olacak iyi şeylere odaklanmak lazım diye düşünüyorum benim evde kedim var bebeğimde önce kediyi çok severdim annem annem diye kucağımdan indirmezdim hâlâ seviyorum ama tabi eskisi kadar vaktim olmuyor onla ilgilenecek rabbim biz kadınlara bu annelik hissini veriyor içimizde bir yerlerde o his var belki bazen geç fark ediyoruz bir kediye bir köpeğe öyle şefkatle yaklaşıp onun için fedakarlık yapabiliyorsak kendi canımızdan olma evladımız içinde sevgi şevkat sabır vardır içimizde mutlaka bence içinizdeki o sevgiyi ve şefkati bulmaya çalışın eminim çıkacaktır belki de açıkta duruyordur sadece olumsuz düşünceler önüne geçmiştir

12345gay

eymenku olumsuz düşünceler beni mahvediyor her gün neden doğurdum diyorum

12345gay

simseklivekalpli şu an yalnızım

crncrmk

12345gay merhaba sizinle aynı duyguları paylaşıyorum. Bu ikinci anneliğim ilk bebeğimi 6 sene önce kucağıma aldım. Bu bebeğimi doğduğundan beri benimseyemiyorum eşime aileme söylüyorum iyi değilim diyorum geçecek diyorlar intihari bile düşünüyorum çünkü bebeğim ağladığında bile panik oluyorum elim ayağıma dolaniyor eski hayatımı çok özlüyorum her gün ben neden doğurdum diye kendime kıziyorum

hilalllnurrr

Seni o kadar iyi anlıyorum ki şuan psikolojik destek alıyorum ve neden daha önce almadım diye kendime kızıyorum inanın zamanla her şey geçiyor bazı şeyleri kabullenmek biraz rahatsız edici evet ama kendimiz için güçlü olmak ve kendimize güzellikler yapmalıyız biz iyi olunca her şey iyi olacak bunu görüceksin

12345gay

hilalllnurrr ne kadar zaman sonra iyi oldunuz olumsuz düşünceleri bırakamıyorum sürekli kafamın içindeler

12345gay

crncrmk bende o durumdayım intiharı bile düşündüm ikinci bebeğiniz kaç aylık

12345gay

crncrmk bende çok kötüyüm siz İstanbul’da mısınız

Beyzas01

crncrmk resmen bende böyleyim benim gibi birilerinin olduğunu görmek biraz rahatlattı beni. Herşey geçecek düzelecek merak etme sürekli bu sözleri duymak beni rahatsız ediyor artık. Özlüyorum tek çocuklu halimi özgürlüğümü psikolojim hiç iyi değil destek almalı mıyım ne yapmalıyım bilmiyorum

Usnac1995

crncrmk Nasılsınız şuan peki. 2. Çocukta sizin gibi olacağımı biliyorum ama acaba mı diyerek yapasım da var. İlk çocuğumda bile fena bir depresyona girdim, öyle ayakta atlattım ama.

hilalllnurrr

12345gay şu kadar zaman diyemem kendim için fakat şuan gayet iyiym zaten iyi olmak istiyordum sizde kendinize iyilik yapın sizden değerli kimse yok ve sizin gibide kimse olmayacak

sabry23

12345gay

12345gay Geçiyor inanın. Lohusalık 40 gün değil kesinlikle. Her kadın farklı yaşıyor bu süreci bazıları 2 hafta bazıları 2 yıl. Abartmıyorum bu arada. Emzirme döneminde hormonlar aktif durumda, hormonlar normal seviyeye gelinceye kadar ruh halimiz değişir. Bir umutlu oluruz bir umutsuz. Bu çok normaldir. Uykusuzluk bitkin hissetmemizi sağlar, ve ilk çocuksa bir de tepetaklak oluruz. Depresyonun dibini yaşadım, kaygılarım bitmek bilmiyordu. Kimseye güvenmiyordum, bebeğimle ilk 1 yıl bağ kurma problemi yaşadım ya da şöyle anlatayım ilk 1 yıl amacım onu hayatta tutmaktı. Emzir altını temizle sakinlestir uyut. Bu döngü ve uykusuzluk yüzünden bir de hormonlar tabi, bebeğimle tam olarak “ oy kurban olurum seni verene ” seviyesine gelmekte zorluk yaşadım. Şu an 2 buçuk yaşında az önce babamı bile kurban olurum seni verene diye sevdiğimi fark ettim.Kendi çocuğumu bıraktım milletin çocuğunu çok sevmeye başladım. O kadar sevgi doldu içim. Kokusuna ölüyorum bitiyorum. İyi ki doğurdum diye evin içinde bağırıyorum. Dans ediyorum. Size anlatamam bu sevgiyi. Lütfen kendinize nazik davranın. Hepsi geçiyor çünkü bu bizim fıtratımızda var. Buna dayanacak güç ruhumuzda var. Kalbimiz büyüyor kolay değil. Bu sevgi anne baba eş sevgisinin çok ötesinde öyle bir anda yüklenmesi normal değil zaten. Yaşadıklarımı anlatsam oturur ağlarsınız ciddiyim. Çok zor geçti. Doğum anından itibaren vücut yavaş yavaş toparlanır, öyle bir anda olmaz. Beyin kendine gelmeye başlar, mantık ortaya çıkar, beden toparlanır. Ruhunuz sevgiyle dolmaya başlar. Aslında her geçen gün bir önceki günden daha iyi olduğunuzu hissetmeye başlarsınız. Hep çok kotu şekilde devam etmez. Kötü başlar zamanla iyileşmeye devam eder. Kendinize nazik davranın. Vitaminlerinize dikkat edin. Gün içinde yürüyüşler yapın. Kötü şeyleri akışına bırakın. Hadi olsun bakalım ben de göreyim diyin içinizden. Direnmeyin gülün ve geçin. Çok zor biliyorum ama sizi çok iyi anlıyorum. Destek almadan atlattım ben. O yüzden çok net söylüyorum sizlere bu çok normal bir sürec ve kesinlikle 40 gün değil.

crncrmk

12345gay 1 ay 1 haftalık

eymenku

12345gay ilaç dışında terapiye gitseniz onunda faydası olur olumsuz ne düşünüyorsunuz bebeğin zorluğunu mu yoksa bebeğe bişey olur diye mi

Valide-Ayse-Hafsa-Sultan

crncrmk henüz çok yeni doğum yapmışsınız inanın geçecek ilkini nasıl büyüttüyseniz bu da büyüyecek iyi ki doğurmuşum diyeceksin ilerde

Mrvalpr

sibelbilgindede bende aynı durumdayım ikinci çocuğu yapayım dedim ikiz oldu kabullenemedim akşam olunca içime birsey çöküyor gerek varmıydı ikinciye ben nasıl bakacağım 3 cocuga diyorum

12345gay

sibelbilgindede çok zor durumdayım her gün ağlıyorum

12345gay

eymenku bebeğin zorluğu sorumluluğu ağır geliyor

12345gay

Mrvalpr kaç aylık bebekleriniz

sibelbilgindede

Mrvalpr birileri geçiyor desin😢

Znalb

Mrvalpr nasılsınzı

sibelbilgindede

12345gay ilaç kullanıyor musun ben kullanıyorum sanırım düşük doz olduğu için pek rahatlamış değilim

Mrvalpr

12345gay oğlum 4 buçuk yaşında ikizler bir buçuk aylık .hergün bir posta ağlıyorum sonra sağlıklılar şükret Allah’ın gücüne gider diyorum ama yani böyle seytan vesvese veriyor derler ya .sürekli aklımda tek bebek olsaydı söyle olurdu böyle olurdu .ya da kardeş olmasaydı şart mıydı tek çocuk yeterdi ben hazır mıydım falan aklım çok kötü

Sonraki Sayfa »