9.5 aylik bebeğim var disti atakti uykusuzluktu bilirsiniz..
Hallediyoruz bir sekilde ama ben ben gibi değilim cok mutsuzum memlekete gittim değişmedi ablam geldi değişmedi geri evime döndüm değişmedi.. Sadece bebeğimle bazı anlar mutluyum eşimle de paylaştığım birsey yok. O elinden gelen yardımı yapıyor ama tartışmalar vs oluyor tabii herkes gibi. Geçen sene bu zamanlar tatildeymisiz ona bile mutsuz oluyorum. Havuza gidelim diyor gitsek ne olcak cocuk durmicak havuza max 10 dk girecek sonra hep kucak.. hepsi bana yük.. Halim yok keyfim yok avm gidiyoruz bir kahve içemiyorum sohbet ediliyor kahkahalar atılıyor ben eşlik edemiyorum aklım hep çocukta, iyi mi mutlu mu uykusu var mi nerde emzireyim kaçta yola çıkalım ki uykusuna yetisebilelim vs vs… Yaz benim için en guzel mevsimdi ama artık değil sanki… Bilmiyorum anlatabiliyor muyum ve bu geçecek bisey değil sanki. 1 yaşta aynı 2 de 3 de.. Özgürlük istemiyorum elbette ama kafam bari özgür olsun,duygularım…