Kızlar merhaba. Geçen sene kuşumuz ölmüstü. Ama ben oğluma söyleyemedim. Hastalandı gitti veteriner de annesini özlemiş dedi onun yanında kalacak artık dedim. Hep bekledi ama onu, hep sordu. İyi mi ettim
Bilemedim . İki taneydi kuşumuz. Bu canlı kalan engelli bir kuş. Diğer kuşlar arasında görünce, o yarım gagasını ve annesi küçükken ezdiği için sakat kalmış ayağını, kötü bi insana denk gelir korkusuyla onu aldım. Adı da şanslı. Hiç kendine yaklaştırmaz, sevdirmez basar yaygarayı. Ama biz yine de çok severiz. Bir kaç gündür keyifsizdi. Kırık gagasında tırnak gibi uzayan bir bölme var, o hiç farketmeden uzamış. Kirabiliyordu kendi aslında, bu sefer kuramamış. Ben tırnak makasıyla dikkatlice aldım fazlalığı. Yaklaştıran oynayan bir kuş olsa anında farkederdim. Ama aksine hiç rahatsız etmek istemediğimiz için çocuklar bile koltuğa çıkıp uğraştıklarında rahat bırakın hayvani diyordum. Çok bağırıyor çünkü kafesine yaklaşınca bile. Bugün tabi ki bağıracak hali kalmamıştı.. güçsüz düşmüş. Çok üzüldüm. Sıvı mama verdim su içirdim biraz kendine geldi çit çit yem yemeye başladı gagasını da kesince. Ama ya sabaha sağ çıkmazsa? Bu sefer oğluma ne diyeceğim? Eşim artık bilmesi lazım diyor. İnsalah olmaz ama olursa birlikte gomecegiz diyor. Çok duygusal bir çocuk. Bu yüzden istemiyorum. Eşim de asıl bu yüzden olması gerektiğini söylüyor. Travma oluşmasından korkuyorum. Psikolojik olarak çok iyi durumda sayılmaz zaten. Hep “siz yaşlanmayacaksınız dimi anne “ diye sorup duruyor. Yaşlanınca insanların olecegini biliyor. Ama hiç bu şekilde yüzleşmedi. Bilmiyorum ne yapacağım… keske kuşumuza bisey olmasa, olacaksa da keşke oğlumun yaşı biraz büyük olsa da öyle anlayabilsem😢 ama yanlış da düşünüyor olabilirim fikirlerinizi bekliyorum