2 yaşını yeni geçti oğlum ama dışarda parkta şöyle koşturup oynayayım demiyor, hep kucağımızda zorla oynatıyoruz resmen. Kimse yoksa biraz daha iyi gibi ama birileri ona yaklaşırsa hemen bize yapışıyo. Bu yaşta çocukların peşinde koşmaktan şikayet eder herkes bizse tam tersi koşsun istiyoruz. Zaten sosyallik hep sıkıntılıydı en baştan beri ama bu kadarı da artık çok yoruyo. Konuşması falan güzel onda bi sıkıntı yok ekran yok.Evde de genelde yapışık mutfakta bişey yaparım bacaklarıma yapışık. Var mı bizim gibi olan kafaya çok takıyorum artık ne yapacağımı da bilmiyorum. Her gün çıkarıyoruz park, çarşı, pazar alışsın diye ama yok