Bebeğim dogduğundan beri aşırı huysuz ve ağlak.Kolik,gaz,alerji falan filan her türlü şeyi yaşadık geçti gitti ama şu ağlamaları bitmedi.Bir tık azaldı ama ağlama huy oldu artık.3 ay dediler 6 ay dediler bekledik de hâlâ her canı sıkıldığında bağırarak ağlıyor.Artık inanılmaz yoruldum.Yemek yapmak,tuvalete gitmek banyo yapmak bile lüks oldu.Durmuyor zaten gündüz inanılmaz az uyuyor.Hayat enerjim kalmadı.Evden çıkamıyorum bebek arabasında bile durmuyor.Kucakta ve yürüteçte bile sıkılıp ağlıyor.Eşimin memleketine geldik köye burda da ağlıyor.Ağlama sesi köyü inletiyor resmen.Utanıyorum artık.Bi bebeğe bakamıyor diyorlardır kesin.Eşimin akrabaları haline üzülüyoruz diyince daha çok sinirim bozuluyor.İnsanlar acıyor resmen.İnsanlardan kaçıyorum artık bebeğimle ilgili yorum duymak istemediğim için.Görümcem emmediği için böyledir diyor da alakası yok emerkende böyleydi bu çocuk.Zaten o kadar ağlıyordu ki emzirmeyi de beceremedim doğru dürüst.O da içimde ukte kaldı.
Ya ne zaman düzelecek ne zaman sakin mutlu bir bebek olacak ?Bazen tuhaf tuhaf düşünceler geliyor aklıma.Keşke hastanede karışsaydı bana başka bi bebek verselerdi filan diye düşünüyorum.Bazen cami avlusuna bırakıp kaçasım geliyor o kadar 😅Tabiki yapmam öyle bir şey de aklımdan geçmiyor değil.Ya da bi gün bir araba çarpsa da kurtulsam bu durumdan diyorum.Psikolojim bozuldu artık.7 aydır ağlayan bir bebekle kala kaldım.4 yaşında oğlum var hiç ilgilenemiyorum onunla.Hep babası ilgileniyor maalesef.Oglum da benden uzaklaştı 😕
Eşime kızıyorum senin genlerin denk geldi diye.İlk çocugum bana çekmiş çok sakindi bebekken ama bu bebegim eşime çekti galiba.Susturamıyorum çocuğu her şeyden sıkılıyor.Sevdiği hiç bir şey yok.Bebegi böyle olup düzelen var mı ya?Hiç umudum yok artık 2 yaşına 3 yaşına kadar ağlarsa ne yapıcam ben 😭😭Ne olur olumlu bir şeyler duymaya çok ihtiyacım var.Herkes böyle ağlayarak büyüyecek değismez diyor.Çok korkuyorum..