cg9699 ben dogdugundan beri yalniz bakıyorum esim sabahları 1 saat bakiyor, bazı günler uyuyorum o bile iyi geliyor. Onun dışında ekran tabi ki vermiyorum. 6 bucuk aylikken atak dönemine girdik, ayrılık kaygısı başladı, 9. Ayda bir tik hafifledi ama yapışık sekilde yaşıyoruz. Dus alırken, makyaj yapıp hazırlanırken ya da yemek yaparken sürekli ağlıyor. Ağlaması beni çok üzüyor ama ekran vermeyi 1 kez bile aklımdan geçirmedim. Sürekli oyuncaklarını değiştirerek dikkatini dağıtmaya çalışıyorum ama uyku geldiyse ve açılmaya başladıysa o miz miz ağlama halleri çok zorluyor beni. Dışarı çıkasım gelmiyor bu defa. Ilk 6 ay dipçik gibiydim. Cok mutlu cok neşeli. 6. Ay eve temizlik için gelen kadın gelmeyi bırakınca çok kotu oldum, evi toparlamaya çalışmak çok cok zordu yapamadikca kafayı yiyecek gibi oldum 8. Ayda yeni biri başladı haftada 2. O beni rahatlattı. Eğer ev işine destek olan biri olmasaydı psikolojik olarak çöküş yaşamama az kalmıştı. Yine de her şeye ragmen kolay degil wc bile gidemiyorum sürekli ağlıyor hep kucakta olmak istiyor