2.5 Yaş Sürekli Huzursuzluk

seloom

Benim derdimden en iyi siz anlarsınız diye buraya yazmak istiyorum. Ben artık yaşamak istemiyor hale geldim. Oğlum 2.5 yaşında. Doğduğundan beri mutsuz bir çocuk. Babası ve ben mutlu olması için elimizden geleni yapıyoruz ama olmuyor. Sanki biz çocuğuz o ebeveyn. Dans ediyoruz oyun oynuyoruz. Hiç bir şekilde eğlenmiyor. İlla ki bir şeye mızmızlanıyor. Müzik açıyorum dans ediyorum. Etme diye ağlıyor. Başka müzik aç diyor. Değiştiriyorum yine başka müzik aç diyor. Sürekli müzik değiştiriyorum. Sevdiği eğlendiği bir müzik yok. Oyun oynamaya çalışıyorum istemiyor. Mesela hamur oynayacağız. Normal şekilde oynamıyor parçalayıp etrafa atıyor. Defalarca söylememe rağmen yine değişmiyor. Burnumdan geliyor her oyun. Oyuncaklarla normal şekilde oynamak yerine kırıp bana atıyor. Durduk yere gelip bana vuruyor. Bugün de yine müzik açmıştım. Durduk yere elindeki oyuncakla vurdu ve kırıldı televizyon. Kaç kez de söyledim vurmaması gerektiğini. Anlamıyor. Yemek yemesi, banyoya girmesi, her şeyi sorun. Kavga kıyamet banyo yaptırıyoruz. Her türlü oyuncak aldık her şeyi denedik yinede banyodan da keyif almıyor. Çocuk büyütmenin zor olduğunu biliyordum. Ama bu kadar mı zor ? Artık dayanamıyorum. Bir kere bana sarılsa her şeyi unutuyorum. Ama onu da doğru düzgün yapmıyor. Bağ kuramıyoruz bir türlü. Psikoloğa mı gidiyim ben napıyım lütfen yol gösterin? Normal mi bunlar? Ben mi abartıyorum

haticess0

seloom bence bazı çocuklar gerçekten huysuz bunun sizle alakası yok 17 aylık bir oğlum var doğduğu günden beri burnumuzdan getirtiyor çok huysuz çok ağlak bazen ne yaparsanız yapın olmaz ben artık ümidi kestim tamamen günü geçirmek amaçlı odanladım her gün gecenin sonunu dört gözle bekliyorum ki uyku saati gelsin de uyusun bende biraz dinlenip rahat edeyim diye etrafımdaki çocukların hiç biri böyle değil bu bizim şansımız sanırım bazen oturup ağlıyorum hiçbir yere çıkamıyorum durmuyor çünkü hem sinirli hem yabani hem inat hayattan soğuttu bizi bir çocuğu büyütmek bu kadar zor olmamalı bence hiç abartmıyorsunuz

fufissmom

seloom 24 buçuk aylık tıpa tıp aynısı 🥹🥹🥹🥹 oturup ağlıyorum çocuk gibi bazen

Yesilerik

seloom anlattıklarınızın birebir aynısını yaşıyorum fazlası var eksiği yok. Bir çocuk hiçbir şeyden memnun olmaz mı? Sürekli ağlar mı? Sorunu kendimde arıyorum artık. Her şeye ağlıyor söylediğim her şeyin tersini yapıyor alt değiştirmek üst değiştirmek her şey olay. Çevremde gören herkes çocuğumun çok zor olduğunu söylüyor. Dışarı çıkarıyorum ağlıyor oyun parkına götürüyorum ağlıyor ne istediğini kendi de bilmiyor ben de bilmiyorum. Bugün o kadar çok isyan ettim ki Allahım affetsin ama dayanılmaz hal aldı. Kolaylıklar ver rabbim diyorum en azından ağlamasın 😔 bazen nefes alamadığımı hissediyorum. Çözüm bulamadım ama yalnız olmadığıma da sevindim çünkü sadece benim çocuğum böyle diye kendimi çok yıpratıyordum çevremdekilerşn çocukları öyle iyi ki herkes geziyor nefes alıyor benim bırakın dışarı çıkarmak üst değiştirmek bile olay malesef 🥹

seloom

Yukarı

seloom

Oyun alanlarına götürüyorum en az haftada 2 gün. Sırf onun yanında olmak için evden çalışıyorum. Onu bırakmamak için. İhtiyacı olduğunda yanıma gelebilmesi için. Sürekli yanıma gelip ağlıyor. İşime de odaklanamıyorum ama bırakıp da gitmem de. Elimden gelen özveriyi gösteriyorum ama artık tükendim ben

Hilena

seloom sizi cok iyi anliyorum ve tum kalbimle sariliyorum 💕 benimde oglum 2,5 yasinda ve bazen ciglik atip kacasim geliyor 😀 ona iyi annelik yapmak isterken helikopter ebeveyn olmus olabilirsiniz. Siz onun etrafinda fır dondukce o hep daha fazlasini isteyecek. Biraz akısına birakin ve krese gonderme imkaniniz varsa lutfen krese gonderin o yasitlariyla enerjisini attikca rahatlayacak ve kendi kendine de oyun oynamaya baslayacak

seloom

Her zaman hayat dolu bir insandım ama çocuğum oldığundan beri hızla mutsuzluğa ve depresyona sürüklendim. Artık sadece onun için yaşıyorum. Hiç bir şeyden keyif almıyorum. Hayat benim için çok anlamsız

seloom

haticess0 tam olarak beni anlatmışsınız. Ben ne desem tersini yapıyor. Hiç bir şeyden keyif almıyor. Her şeyden mutsuz ve agresif. Elimden geleni yapıyorum ama çok tükendim ben. Bu nasıl hayat? Ben hayatı sorgulamaya başladım artık

seloom

Hilena kreş için de çok erken gibi geliyor. Ama böyle de hayattan soğudum resmen

Hilena

Hilena ben 23 aylikken baslatmak zorunda kaldim bakici isi birakmisti. Hic zorlanmadi kolayca alistik

haticess0

seloom inanın bende çok yoruldum evin temizliğini bile yapasım gelmiyor kendime ayıracak bir vaktim yok bildiğiniz sadece günü geçiriyoruz ağladığı zaman da artık bırakıyorum kendi kendine ağlasın bıktım artık her günüm stresli geçiyor

seloom

Aman istediği yapalım da huzursuzluk çıkmasın diye etrafında dönüp duruyoruz. Kendimden; isteklerimden tamamen vazgeçtim artık. Ne istediğimi bile bilmiyorum çoğu zaman.

seloom

haticess0 kesinlikle

fufissmom

haticess0 24 buçuk aylık aynı bizimde öyle anlattıklarınızın hepsini yaşıyorum canları saolsun ama gram zevk almıyorum hiçbirşeyden asker gibi gün sayıyorum hergün zaman çabuk geçsin diye 🥹🥹🥹

seloom

fufissmom ben de sürekli ağlıyorum. Allah canlarını sağ etsin. İnşallah sağlıkla, mutlulukla büyürler. Biz de bu günleri gülerek hatırlarız

seloom

Hilena çok sevindim. İnşallah bizim de öyle olur

fufissmom

seloom inşallah bugün tlfn fırlattı öldüm ağrıdan ayağımın kemigine

seloom

fufissmom çok geçmiş olsun. Ben de öyleyim. Her gün bir vukuat. Vücudum hep mosmor