Benim gibi olan va rmı merak ediyorum belki de motive edici bi kaç cümle bekliyorum bilmiyorum kızım geceleri uyumuyor uyku düzenimiz biraz bozuk 11 aylık diş cıkarıyor büyük ihtimalle ondan böyle onu suclamıyorum ama sinirlerime hakim olamiyorum bazen bunun için cok çabalıyorum ama bazen ona bağırıyorum ve kendimi cok kötü hissediyorum kötü bir anneyim diye ertesi günüm rezalet geçiyor psikolojimi etkiliyor zaten anksiyetik biriyim en ufak sese bazen tahammül edemiyorum giriş kattayım apartmanım bütün sesinevimin içinde bazen komsumla anlassam da ses yapınca evde istemsiz söyleniyorum ona elimde değil o zmn da kendimi kötü hissediyorum duygularımla cok uğraşıyorum önceden telkinle iyi hissederdim şimdi bu konuda zorlanıyorum sizler bu durumu yaşıyoru musunuz napıyorsunuz bu durumlar da ben artık geceleri korkmak istemiyorum bebeğime yine bağırır mıyım diye