İç dökmelik bir yazı olsun istedim. 33 yaşında 2 çocuk annesiyim 4 ay önce oğlumu kucağıma aldım kızım ve oğlum arası 3 yaş tam olarak. Hep tek çocuk taraftarı oldum fakat Rabbim 2. Yide nasip etti. Kızım aşırı zorlayıcı bir çocuk kreşe gidiyor ama geldiğinde tabiri caizse bana mum tuttryor. Kardeşi hiç benimsemedi kabullenmedi. Eşim sadece al getir götür ver koy vs vs yani tek artısı iyi bir insan olması sanırım onun dışında 0 destek. Öğretmenlik hayatımı kızım doğduktan sonra erteledim tekrar adım atacakkende 2. Bebeğimi öğrendim kaldı. Kendimi vasıfsız birşey beceremeyen sinir küpü iğrenç bir insan olarak görüyorum. Kendime bakmayı unuttum kendime vakit ayıracak zamanım kalmadı desem yerdir. Bu süreç geçecek biliyorum ama ne ben toparlanabiliyorum ne iyi olabiliyorum.